Rock
4. Slowburn - Fire Starter (6) - 4
21. 40 Years and the Night - NIGHT RANGER (Y) - 1
2. In Pursuit Of Swing - Tim Garland (1) - 7
Rock
Led Zeppelin'in efsanevi gitaristi Jimmy Page 3 Kasım 2023, Cuma gecesi Rock And Roll Hall of Fame'a sürpriz bir katılım yaparak, ustası (kahramanı) Link Wray'e vefa borcunu ödeyerek, onurlandırmıştı.
Rock tarihinin en büyük gruplarından biri olan Led Zeppelin ve onun 79 yaşındaki gitaristi Jimmy Page, 1950'lerin gitar ustası Link Wray'in öncü kariyerini anlatan bir videosunun ardında önceden kaydedilmiş bir mesajla ekranda göründü . Mesajında Page , Wray'in klasik enstrümantal "Rumble" parçasını ilk kez ergenlik çağında duyduğunu ve şöyle düşündüğünü hatırlattı: "Link Wray'ın "Rumble" plağını ilk dinlediğimde, 'bu nedir yahu' dedim. O zamana kadar çok sayıda enstrümantal gitar parçası dinlemiştim ama bu çok farklıydı. O zaman 14 yaşında gitara merak sarmış, zar zor çalmaya çalışan bir çocuktum. İşte o an duyduğum Link Wray beni fena halde etkileyecekti. Link Wray'in gitarında canlılık, kuvvet ve güç vardı." diyerek anlatacaktı.
Rock And Roll Hall of Fame töreninde büyük ekrana verilen görüntüsünden sonra bir anda sahnede Jimmy Page görülecekti. Gibson çift saplı gitarıyla sahneye çıkan gitarist, "Rumble" ı çalmaya başlayacaktı.
Şimdi aşağıdaki video linkinde Jimmy Page'in geçtiğimiz Cumartesi gecesi Rock'n' Roll of Fame töreninde yaptığı sürprizi paylaşıyorum.
Bu arada Link Wray ismini bir yere not edin derim. Onun 1958 yılında plak olarak çıkardığı single'ı " Rumble " , rock müzikte distorşın ve tremolo kullanılan ilk yapıtlardan biriydi. Burada linkini falan paylaşmayacağım. siz bir ara kıçınızı kaldırın da bu yapıtı bir zahmet dinleyin.
Bu arada bir skandal anektod daha vereyim. 2005 yılında hayata veda eden Link Wray, ölümünden 10 yıl sonra Rock and Roll Onur Listesi'ne iki kez aday gösterildi. Ama sonuç nanay. İşte Jimmy Page o gece törene aniden giriş yaparak Link Wray ustayı gündemin göbeğine oturttu. Bir kez daha söylüyorum: Led Zeppelin'in ve gitaristi Jimmy Page'in büyük olması boşuna değil.
Aptulika
Traffic grubunun elemanı ve söz yazarı Dave Mason ile günümüz blues rock'ının en önemli temsilcisi Joe Bonamassa Traffic'in 1967 yılında yaptığı unutulmaz klasiği "Dear Mr. Fantasy" nin yeni yorumunda bir araya geldiler.
1967'de çıktığından beri konserlerinde bugüne kadar sık sık çaldığı eski şarkılar olduğunu söyleyen Dave Mason, "Dear Mr. Fantasy" için “Yıllardır bir dizi farklı düzenlemeyle konserlerimde seslendirdim. Sık sık söylediğim gibi, eski şarkılar yoktur, sadece iyi şarkılar vardır ve 'Dear Mr. Fantasy' bana göre bunun en güzel örneklerinden biridir." diyecekti.
Bu efsane parçanın 56 yıl sonraki yeni yorumunda Bonamassa ile yapılan işbirliği için Dave Mason şunları söyleyecekti: “Günümüzün en iyi gitaristlerinden biri olan Joe Bonamassa ile çalışmak benim için Jimi Hendrix ile çalmak kadar heyecan vericiydi. ”
Gitaristliği ve vokalistliğinin yanısıra iyi bir şarkı yazarı da olan Dave Mason, 18 yaşındayken Steve Winwood ile birlikte İngiliz rock efsanesi olan Traffic grubunu kurmuştu. Bugünlerde de onların unutulmaz parçası 56 yıl sonra yeni yorumuyla bir kez daha bizlerle buluşuyor. Single bütün yayın platformlarında bu haftadan itibaren dinleyicilerle buluştu.
Ringo Starr'ın yeni albümü (daha doğrusu mini albüm - EP'si) "Rewind Forward"ı ilk önce hiç önemsemedim. Bu sabah şöyle bir dinleyeyim dememle beni bir anda sarmaya başladı.
"Rewind Forward", 15 dakika süren ve 4 parçadan oluşan bir mini albüm ama içinde konuk olan ve çalışan kadro bir kaç albüme bedel. Albümün açılışında yer alan "Shadows on the Wall" Toto grubundan tanığımız Steve Lukather ve Joseph Williams tarafından yazılmış. Bu parçada Lukather gitar çalarken, Williams da geri vokalleri yapmış.
Ardından gelen "Feeling The Sunlight"isimli parça ise beni bir anda içine aldı. Öyle ki iki üç dinleyişten sonra bu parça aklıma yer edecekti. Sonra bu parçanın söz yazarı ve bestecisinin kim olduğuna baktığımda Paul Mc Cartney ismini görecektim... Artık itiraf etmeliyim ve saklamanın pek bir anlamı yok: Beatles elemanları içinde bestecilik yönüyle McCartney benim için ayrıcalıklıdır. "Feeling The Sunlight"de sadece bestesini yapmakla kalmayan McCartney, bas gitar, gitar, klavyeler ve bizim kanun'a benzeyen (ki aynı şekilde çalınıyor) zither de çalarak yer almış.
Albümün bitiminde yer alan "Miss Jean"ı dinlerken içimden "Tam Tom Petty'lik parça" demiştim. Ardından bir baktım ki parçayı Tom Petty and the Heartbreakers'ın üyeleri Benmont Tench ve Mike Campbell ile Ian Hunter birlikte yazmışlar. Gitarıyla Mike Campbell, piyanosuyla da Benmont Tench eşlik ederek katkıda bulunmayı da ihmal etmemiş. Bu arada parçada bas gitar çalan Lance Morrison'ın dolgun tonu da övgüye değer.
Albümün üçüncü sırasında yer alan albümle aynı adı taşıyan parça da Ringo Starr'a ait. Bu arada bu parçada Joe Walsh'ın gitarıyla konuk olduğunu da söylemeden edemeyeceğim.
"Rewind Forward" kısa adeta bir bayram şekeri tadında. Beatles efsanesinin davulcusu Ringo Starr her daim olduğu gibi büyük böbürlenmeler ve iddialar peşinde değil. Samimi ve sıcak bir şekilde kendini sunuyor. Albümde davulunun keyfine vardığım kadar vokalistliğini de önemsiyorum.
Aptulika
Rock
İlanı bu gece gördüm ve hemen paylaşayım dedim.
İlanı aynen yayınlıyorum...
"Vizyoner, girişimci, radyo yapımcısı, yazar, pilot, iş adamı, eskrimci… Aynı zamanda dünyanın en büyük rock yıldızlarından biri.
Çağımızın en ikonik isimlerinden Bruce Dickinson ilk solo Türkiye konseri için 19 Temmuz 2024’te
@KucukCiftlik'e geliyor! Biletler yakında satışta."
Herkes Rage Against the Machine'nin bu törenlere katılmayacağını düşünürken grubun gitaristi Tom Morello, grubu adına sahneye çıkarak protest tavrına yakışan bir konuşma yaparak Rock & Roll Hall of Fame'e damgasını vuracaktı. Müziğin gücü hakkında heyecan verici bu konuşmaya, "Çoğu rock grubu gibi bizim de Rock Hall'a kabul edilmek de dahil olmak üzere pek çok konuda farklı bakış açılarımız var" diyerek başlayan Morello, törene katılma sebebinin Rage Against the Machine'in seçilmesinden onur duyduğu için olmadığını, grubun misyonunu ve tavrını ortaya koymak için olduğunu vurguladı.
“Rage Against the Machine dinleyicilerinden öğrendiğim yegane şey, müziğin dünyayı değiştirebileceğidir. Her gün, müziğimizden etkilenen ve dolayısıyla dünyamızı önemli şekillerde etkileyen hayranlardan haber alıyorum. Organizatörler, aktivistler, kamu savunucuları, öğretmenler, Şili ve Finlandiya başkanlarının hepsi bizim mosh pit'imizde vakit geçirdiler.”
diye konuşmasına devam eden gitarist,
“Müzik dünyayı değiştirebilir mi?”
sorusunu vurguladı ve ardından
“Bütün amaç dünyayı değiştirmek. Ya da en azından buna biraz da yol açmak için." diyerek yaşam felsefelerine vurgu yapacaktı.
Morello, "Öfke burada değil ama sen buradasın. Yapmak üzere yola çıktığımız iş henüz bitmedi. Şimdi tavır koyması gereken sizlersiniz." diye konuşmasını noktaladı.
Rage Against the Machine'in törene katılıp katılmayacağı merak edilen bir konuydu. Rage Against the Machine gibi meşhur otorite karşıtı bir grup için Rock & Roll Hall of Fame'e girmek bir tezat teşkil ediyordu.
"Rage Against the Machine'in Rock & Roll Hall of Fame'e girme konusundaki argümanı, siyaseti bu kadar radikal olan bir grubun hiçbir zaman listelerin zirvesinde yer almamasıdır"diyen Morello törene katılarak yaptığı konuşmayla müziğin (tabi ki öncelikle Rock'ın) protest tavrını ortaya koyması anlamlı olsa gerek.
Derleme ve yorumlama: Aptulika
Haberin orijinalini okumak, fotograflarını görmek, videosunu izlemek için alttaki. linki tıklayabilirsiniz.
https://ultimateclassicrock.com/tom-morello-rage-against-the-machine-rock-and-roll-hall-of-fame/