Rock gitarının ustaları Rory Gallegher'ı anlatıyor.

Jimi Hendrix ile yapılan bir röportajda gazeteci, “Dünyanın en iyi gitaristi olmak nasıl bir duygu” diye soruyor. Hendrix'in cevabı işe şöyle oluyor:  “Bilmiyorum, neden gidip bunu Rory Gallagher'a sormuyorsun”.

SLASH

"Sesi Stevie Ray Vaughan'a benzeyen milyonlarca adam var ama sesini gerçekten Rory Gallagher gibi çıkarabilen birini hiç duymadım."  

Joe Bonamassa

"Cradle Rock'ı duyar duymaz bağımlısı oldum. 'Büyüyünce olmak istediğim şey bu' diye düşündüm. "

Jimmy Page

"Rory'yi gerçekten sevdim, iyi bir gitarist, şarkıcı ve sevimli bir adamdı."  

Brian May

“O sadece bir sihirbazdı, o zamanın gitarına göründüğü her şeyi yaptırabilen çok az insandan biriydi. Sadece sihir gibi görünüyordu. O hırpalanmış Stratocaster'a baktığımı ve bunun oradan nasıl çıktığını düşündüğümü hatırlıyorum?" 

Rory Gallagher'ın 'Deuce' albümünün 50. Yıldönümü

İrlandalı efsanevi blues rock gitaristi Rory Gallegher'ı 1995 yılında 47 yaşındayken yitirmiştik. Kısa hayatında efsanevi işlere imza atmakla kalmadı ve Brain May, Eric Clapton gibi bir çok gitaristi de etkilemişti.  

Rory Gallegher'ın ikinci stüdyo albümü "Deuce", 50. yıldönümü sebebiyle 30 Eylül 2022 tarihinde özel bir kutu set halinde çıkacak.

 Kutu sette Rory Gallagher'ın 1971 tarihli albümünün orijinali yer alırken, daha önce yayınlanmamış yirmi sekiz alternatif çekimi , altı şarkı 1972 BBC Radio 'In Concert' ve yedi Radio Bremen radyosu kaydı,  da yer alacak. Arşivlerden görüntülerinde yer alacağı kutu sette  64 sayfalık bir ciltli kitap da bulunacak.    2CD ve 3LP ve "BBC In Concert – Live at The Paris Theatre, 13 Ocak 1972" nin özel bir D2C 1LP'si olacak.

Kasım 1971'de, kendi adını taşıyan ilk solo çıkışından sadece altı ay sonra piyasaya çıkan Rory Gallagher'ın ikinci albümü Deuce , grubu Taste'in dağılışının ardından gelen dönemin zirvesiydi.  

Doğu Londra'daki Dalston'da bulunan küçük bir reggae stüdyosu olan Tangerine Stüdyosu'nda efsanevi yapımcı Joe Meek ile yapılan bu albümde, bas gitarda Gerry McAvoy ,davulda Wilgar Campbell ve tabi gitar ile vokalde de Rory Gallegher yer alıyordu.  

 
FORMATS / TRACK LIST

4CD Box Set

CD1

Used to Be – 50th Anniversary Edition

I’m Not Awake Yet – 50th Anniversary Edition

Don’t Know Where I’m Going – 50th Anniversary Edition

Maybe I Will – 50th Anniversary Edition

Whole Lot of People – 50th Anniversary Edition

In Your Town – 50th Anniversary Edition

Should’ve Learnt My Lesson – 50th Anniversary Edition

There’s a Light – 50th Anniversary Edition

Out of My Mind – 50th Anniversary Edition

Crest of a Wave – 50th Anniversary Edition

CD2

Used to Be – Alternate Take 1

Used to Be – Alternate Take 2

I’m Not Awake Yet – Alternate Take 1

Don’t Know Where I’m Going – Alternate Take 1

Maybe I Will – Alternate Take 1

Maybe I Will – Alternate Take 2

Maybe I Will – Alternate Take 3

Maybe I Will – Alternate Take 4

Maybe I Will – Alternate Take 5

Whole Lot of People – Electric Alternate Take 1

Whole Lot of People – 6 String Acoustic Alternate Take 1

Whole Lot Of People – Deuce Album Session / Alternative Acoustic Take / 1971 *

Whole Lot of People – 12 String Acoustic Alternate Take 1

In Your Town – Alternate Take 1

In Your Town – Alternate Take 2

In Your Town – Alternate Take 3

CD3

In Your Town – Alternate Take 4

Should’ve Learnt My Lesson – Deuce Album Session / Alternative Acoustic Take / 1971*

Should’ve Learnt My Lesson – Deuce Album Session Outtake / 1971*

Should’ve Learnt My Lesson – Alternate Take 2

Should’ve Learnt My Lesson – Alternate Take 3

There’s A Light – Alternate Take 1

There’s A Light – Alternate Take 2

There’s A Light – Alternate Take 3

Out of My Mind – Alternate Take 1

Out of My Mind – Alternate Take 2

Out of My Mind – Alternate Take 3

Crest of a Wave – Alternate Take 1

Crest of a Wave – Alternate Take 2

Don’t Know Where I’m Going – Home Demo

Maybe I Will – Home Demo

Should’ve Learnt My Lesson – Home Demo

CD4

Should’ve Learnt My Lesson – Radio Bremen 21/12/1971

Crest of a Wave – Radio Bremen 21/12/1971

I Could’ve Had Religion – Radio Bremen 21/12/1971

For The Last Time – Radio Bremen 21/12/1971

Messin’ With The Kid – Radio Bremen 21/12/1971

Don’t Know Where I’m Going – Radio Bremen 21/12/1971

Pistol Slapper Blues – Radio Bremen 21/12/1971

Used To Be – BBC In Concert – Live at The Paris Theatre, 13 January 1972

Should’ve Learnt My Lesson – BBC In Concert – Live at The Paris Theatre, 13 January 1972

Out Of My Mind – BBC In Concert – Live at The Paris Theatre, 13 January 1972

I Could’ve Had Religion – BBC In Concert – Live at The Paris Theatre, 13 January 1972

Crest Of A Wave – BBC In Concert – Live at The Paris Theatre, 13 January 1972

Messin’ With The Kid – BBC In Concert – Live at The Paris Theatre, 13 January 1972

2CD

CD1

Used to Be – 50th Anniversary Edition

I’m Not Awake Yet – 50th Anniversary Edition

Don’t Know Where I’m Going – 50th Anniversary Edition

Maybe I Will – 50th Anniversary Edition

Whole Lot of People – 50th Anniversary Edition

In Your Town – 50th Anniversary Edition

Should’ve Learnt My Lesson – 50th Anniversary Edition

There’s a Light – 50th Anniversary Edition

Out of My Mind – 50th Anniversary Edition

Crest of a Wave – 50th Anniversary Edition

CD2

Used to Be – Alternate Take 1

I’m Not Awake Yet – Alternate Take 1

Maybe I Will – Alternate Take 1

Whole Lot of People – 12 String Acoustic Alternate Take 1

In Your Town – Alternate Take 3

Should’ve Learnt My Lesson – Alternate Take 3

There’s A Light – Alternate Take 1

Out of My Mind – Alternate Take 3

Crest of a Wave – Alternate Take 2

Should’ve Learnt My Lesson – Radio Bremen 21/12/1971

Crest of a Wave – Radio Bremen 21/12/1971

I Could’ve Had Religion – Radio Bremen 21/12/1971

For The Last Time – Radio Bremen 21/12/1971

Messin’ With The Kid – Radio Bremen 21/12/1971

Don’t Know Where I’m Going – Radio Bremen 21/12/1971

Pistol Slapper Blues – Radio Bremen 21/12/1971

3LP

SIDE A

Used to Be – 50th Anniversary Edition

I’m Not Awake Yet – 50th Anniversary Edition

Don’t Know Where I’m Going – 50th Anniversary Edition

Maybe I Will – 50th Anniversary Edition

Whole Lot of People – 50th Anniversary Edition

SIDE B

In Your Town – 50th Anniversary Edition

Should’ve Learnt My Lesson – 50th Anniversary Edition

There’s a Light – 50th Anniversary Edition

Out of My Mind – 50th Anniversary Edition

Crest of a Wave – 50th Anniversary Edition

SIDE C

Used to Be – Alternate Take 1

I’m Not Awake Yet – Alternate Take 1

Maybe I Will – Alternate Take 1

Whole Lot of People – 12 string acoustic Alternate Take 1

SIDE D

In Your Town – Alternate Take 3

Should’ve Learnt My Lesson – Alternate Take 3

There’s A Light – Alternate Take 1

Out of My Mind – Alternate Take 3

SIDE E

Crest of a Wave – Alternate Take 2

Crest of a Wave – Radio Bremen 21/12/1971

Don’t Know Where I’m Going – Radio Bremen 21/12/1971

I Could’ve Had Religion – Radio Bremen 21/12/1971

SIDE F

Should’ve Learnt My Lesson – Radio Bremen 21/12/1971

For The Last Time – Radio Bremen 21/12/1971

Messin’ With The Kid – Radio Bremen 21/12/1971

Pistol Slapper Blues – Radio Bremen 21/12/1971

1LP Colour (D2C)

SIDE A

Used To Be – BBC In Concert – Live at The Paris Theatre, 13 January 1972

Should’ve Learnt My Lesson – BBC In Concert – Live at The Paris Theatre, 13 January 1972

Out Of My Mind – BBC In Concert – Live at The Paris Theatre, 13 January 1972

SIDE B

I Could’ve Had Religion – BBC In Concert – Live at The Paris Theatre, 13 January 1972

Crest Of A Wave – BBC In Concert – Live at The Paris Theatre, 13 January 1972

Messin’ With The Kid – BBC In Concert – Live at The Paris Theatre, 13 January 1972

Haber:

https://www.rockandbluesmuse.com/category/music-news/

Cumartesi karikatürü

facebook: @aptulika

twitter : @aptulika_blues

instagram : blues_perisan

www.aptulika.com

https://bluesperisan.blogsot.com/

aptulelcioglu@gmail.com

bluesperisan@gmail.com

RORY GALLAGHER YA DA İRLANDA’NIN BAĞLARI

Bilindik türkünün yeni haline  şöyle  bir bölüm eklemişler:
“Ne zaman serhoş oldum da
 kaldıramıyom kolları”  
Rory Gallagher ilk ne zaman serhoş oldu bilemeyiz elbette ama ömrünün büyük kısmını öyle geçirdiğini bütün kitaplar yazıyor. 

Malum, rock alemi sadece saf müzikle yaşamaz, tatlı rekabetler, trajik öyküler ve delili olmasa da inanmayı tercih edip kuytularda eşe dosta büyük bir heyecanla anlattığımız efsaneler de bu dünyanın birer parçasıdırlar.  
Rivayet odur ki Jimi Hendrix’e  sorarlar “hocam, dünyanın en büyük gitaristi olmak nasıl bir his ve duygu?”  Hendrix cevabı yapıştırır: “onu gidin Rory Gallagher’a sorun ” Hendrix’in bunu dediğine dair bir kanıt yok sanırım ama mesela sembollerinden biri olduğu efsane konser Woodstock’tan bahsederken “en iyimiz Alvin Lee idi” dediği tutanaklara geçmiş durumdadır. Yani Hendrix’in “benden iyisi var” demekle alakalı bir sorunu yok, bunu da zapta geçelim. O sanırım başkalarının sorunu daha ziyade. 


İLK YILLAR

Gallagher’ın doğup büyüdüğü İrlanda, o yıllarda ülkemizdeki adıyla Serbest İrlanda Birleşik Krallığı'nın arka bahçesi gibi bir yer.  Kıtlık gibi göç gibi türlü çeşitli belaları atlatmış ve adanın kuzey kısmında yeni belalara (Troubles) yelken açan bir yer, 1960’lar, karşı kıyı İngiltere 1960’lar başlayınca birden hareketleniyor, 3 yıllık bir zaman dilimine Beatles, Rolling Stones, Kinks, Animals, Who ve daha niceleri sığıyor, bir büyük patlama hali yani.  O hareket radyoyla televizyonla İrlanda’ya da sirayet ediyor. Neticede rock’ın itici ivmesi sağlam öykünmedir, Ballyshanon’lu bir elektrikçinin oğlu, annesinin yerel bir şarkıcılık/oyunculuk  kariyeri var. Belli ki kendisine “yapma etme evladım, sigortalı bir iş bul, sonra evlen ve üç çocuk” diyen olmamış, küçük yaşta ukulele ve gitara başlıyor çünkü aile desteğiyle. Üstelik eline aldığı çalgıda kısa sürede ustalaşmak gibi bir özelliği de var. Sadece gitar değil saksofon, banjo, mandolin ve elektrikli sitar da çalıveriyor eli değmişken. 


TASTE DÖNEMİ


Yine sağlam bir rivayet kapımızı çalıp kaçacak: Jack Bruce’un Cream’i kurarken Clapton yerine Gallagher’ı düşündüğü ama farklı gerekçelerle bu birlikteliğin olamadığı söylenir. 1990 yılında Köln’de Bruce ve Gallagher birlikte sahne almışlardır. O konserin görüntüleri youtube’da var, Gallagher çalarken Bruce’un ona bakışı ve gülümsemesi  bazı rivayetlerin yıllarca gizlenmiş delilleri gibi geldi bana. 



Taste demiştik evet, Gallagher Eddie Cochran, Buddy Holly, Muddy Waters ve Lead Belly gibi farklı isimleri etüt ettikten sonra sanırım “bu kadar dinlemek yeter” deyip grup işine giriyor, yaşadığı şehir Cork’dan bulduğu bir basçı ve bir davulcu ile triosunu kurup yola çıkıyor. Yelkenlinin adı Taste. Taste başlangıcından beri saygı gören bir grup oluyor, İngiltere’de başta Marquee olmak üzere rock kulüplerinde olağanüstü performanslarla dikkat çekiyor. Cream’in 25-26 Kasım 1968’de Royal Albert Hall’da verdiği veda konserinde iki ön gruptan birisi Taste ( diğeri de yeni kurulmuş olan Yes, konsere gel vatandaş) bugün şansımız rivayetlerden açıldı ama ne yapalım, bu işler biraz da böyle, yine rivayete göre o iki konserde Cream sönük kalırken Gallagher’lı Taste acayip dikkat çekiyor. Cream sonrası Clapton ve Baker’ın kurduğu kısa ömürlü Blind Faith’in Kuzey Amerika turnesinde de ön grup Taste yine. 

Taste kısa süren ama akıllarda yer eden bir macera, adı gibi bir lezzet. İki stüdyo albümü (ki özellikle On The Boards bir klasiktir) ve iki de konser albümü (ki 1970 yılı Isle of Wight festivalinde yapılan canlı kayıtlar da efsanedir,  festivali çekmekle görevli film yapımcısı “Taste denen grubu şöyle yalandan 1-2 çekin, filmi harcamayın asıl kaydı Hendrix için yapıcaz” derken grubu görünce fikrini değiştirmiş ve bir saatin üzerinde Taste kaydı yapmıştır, üstelik bu hadise rivayetler kısmına dahil değildir çünkü ispatlıdır.) ve yıldızı giderek parlayan bir Gallagher. Blues, rock, eski usül Rock’n Roll, country, balladlar, caz, elde olağanüstü duygularla çalınan elektrikli  gitar, mandolin, akustik gitar, saksofon, eline ne geçirse çalan bir afacan çocuk ve ona bahşedilmiş ne çalarsa çalsın zevkle dinlenilir kılmak gibi bir yetenek.



SOLO YILLAR



1970 yılında Taste dağılınca Gallagher solo kariyerine başlar. Onca gürültü arasında yaptığı albümlere bakarak “1970’ler Rory Gallagher yıllarıdır” da diyebiliriz pekala. 
Gallagher’ın bir ayağı hep blues’da olmuştur. Muddy Waters’la London Sessions’da, Albert King ile Live albümünde (As The Years Go Passing by yorumunda onun şahane gitarı duyulur) Jerry Lee Lewis ile, Rolling Stones’la çalmış ve adı hem Mick Taylor sonrası Rolling Stones için hem de Blackmore sonrası Deep Purple için anılmış ve fakat kendisi bu teklifleri solo çalışmayı tercih ettiği için kabul etmemiştir. 
Sevgili okurlar, internet yokken de okul sıralarında, kantinlerde, dost meclislerinde sık kalkıştığımız “hangisi iyi” tartışmaları vardır hani, hatırlamışsınızdır. Rory Gallagher’ın Taste’den ayrılıp bağımsızlığını ilan ettikten sonra yaptığı en önemli işlerden biri de bu “hangisi iyi” tartışmalarına konu olur hep. Gallagher 1974 yılında İrlanda’yı turlamış ve bu konserlerin kayıtları Irish Tour 74 adıyla plağa dökülmüştür. (daha sonra geniş bir seti de çıktı ve tavsiye olunur meraklısına) Bazılarına göre bu plak gelmiş geçmiş en iyi rock konser kaydıdır. Ben de pek sever ve dinlerim, birincilik gibi dereceler vermekten  haz etmediğim için ilk beşe yerleştiririm bu albümü her zaman. (bazen gizli gizli kendimle çelişir ve birincilik de veririm, bağışlayın beni)
Konser albümleri haricinde solo albümlerinde de muhtemelen canlı kayıtlar ağırlıkta olduğu için o yüksek enerji ve duygu hissedilir, 70’lerden Deuce, Blue Print ve Tattoo albümlerini dinlemek bu aşamada menfaatiniz icabıdır. 

VE AYRILIK



Gallagher 80 ve 90’larda biraz yorgun düşmüş ve biraz da sürekli gelişip ticarileşen müzik piyasası tarafından daha az anılır olmuştur. Aslında milyonları aşan satış rakamlarına ulaşsa da belki kendi tercihlerinin de bir sonucu olarak adı “çok bilinenler” listelerine bir türlü girmemiştir. Sahneye çok içkili çıktığı ve konseri bitiremediği ya da kendisine olan ilginin minör düzeyde de olsa sürdüğü Almanya’da bazı geceler  küçük barlarda içki parasına çaldığı gibi söylentilerden sonra 90’ların ortasında karaciğerinin hasta olduğu anlaşılmış, uzunca süren bir yoğun bakım süresinin ardından 14 Haziran 1995 tarihinde “benden bu kadar” demiştir. 
Ben onu hep eşikten 20 yıl sonrasına atlamış bir 27’ler kulübü üyesi olarak görürüm; olağanüstü bir ruh, çok renkli bir kelebek. 
Bir Taste şarkısında dediği gibi “Gün azıcık daha uzun olsaydı ya”.

Sevgiyle kalın.

    Rory Gallagher "Tore Down" (1972) Savoy Limerick   

 Rory Gallagher ~ ''What In The World''&''Hoodoo Man'' 

Live In Europe 1972   

Muddy Waters & Rory Gallagher - Who's Gonna Be Your Sweet Man When I'm Gone

'' The London Muddy Waters Sessions '' 1972

Albert King & Rory Gallagher - As The Years Go Passing By

Montreux Jazz Festival 1977

Rory Gallagher with Jack Bruce - Politician

Live Music Hall, Köln/Cologne 16.10.1990

Çizgili Rory Gallagher Defteri

Dadal Günçe bir gitar kahramanı olan Rory Gallagher üzerine harika bir yazı kaleme aldı. Yarın yayınlanacak bu yazıyı düzenlerken öyle bir gaza geldim ki, ister istemez kaleme kağıda sarılıp bir şeyler çizdim.
Dadal'ın yazısı yarın burada olacak ama  öncesinde şöyle bir çizgilerle Rory Gallegher'i analım.

Rory Gallagher'in davulcusu Ted McKenna öldü

Rory Gallagher, The Sensational Alex Harvey Band ve Michael Schenker'ın davulcusu Ted McKenna 68 yaşında, dün hayata veda etti.

Fotoğraf: Ian Dickson 

  İskoç davulcu Ted McKenna 19 Ocak 2019'da öldü. Dün yapılan bir ameliyat esnasında kanaması durdurulamayan McKenna, on saate yakın süren cerrahi müdahaleye rağmen kurtarılamayarak hayata veda etmiş.   

Rory Gallagher, The Sensational Alex Harvey Band, Ian Gillan ve Michael Schenker gibi grup ve sanatçılarla çalışan davulcu Ted McKenna, 1950'de İskoçya'nın Lennoxtown kentinde doğdu. 
Müzik eğitimine kontrbas ve piyano eğitimi alarak başlayan  McKenna,  The Sensational Alex Harvey Band ile profesyonel müzik hayatına başladı. Grubun 5 albümünde çalan davulcu 1970'lerin efsane gitaristi  Rory Gallagher'ın grubunda yer alacaktı. 
Ted McKenna ardından sırasıyla Greg Lake Band, Ian Gillan ve Nazareth'in şarkıcısı Dan McCafferty'de davul çalacaktı.