Yngwie Malmsteen ve Glenn Hughes, Ağustos ve Eylül ayları için ortak bir ABD turnesi yapacaklarını duyurdular.
Konserlerde gitarist Malmsteen en iyi hit şarkılarından oluşan bir seti seslendirecek, şarkıcı ve basçı Hughes ise Deep Purple'ın sekizinci albümü "Burn" de yer aldığı yıllara gönderme yaparak sahneye çıkacak. Hughes'in kadrosunda bulunduğu "Burn" albümü 1974 yılında çıkmıştı, yani bu albümün yayınlanışının 50. yıl dönümü anısına Deep Purple klasiklerinden bir seçki sunacak .
Ortak turne haberini Glenn Hughes, sosyal medyada "Bu yaz ABD turunu duyurmaktan çok mutluyum" dedikten sonra, “Ağustos-Eylül tarihlerinde Amerika'da mümkün olduğu kadar çok kişiye konser vermek istiyorum. Yakınınızdaki bir şehirde daha fazla ek gösteri için bizi izlemeye devam edin.” sözleriyle duyuracaktı.
Yazıya Yngwie Malmsteen'e bir küfür sallayarak başlamak isterim aslında... Bu tabiki bir nazire... öyle bir şey yapmam, yapanlara da kızarım. Ancak İsveçli gitariste uzun zamandır kırgınım.
Neden mi?
Öncelikle 1984'teki "Rising Force" ve ardından bir yıl sonra gelen "Marching Out" ile müzik kariyerini harika bir şekilde açmıştı. O iki albüm, her daim unutulmazlarım arasında kalacaktır. Sonra gelen Trilogy ve Joe Lynn Turner'lı vokaliyle Odyssey albümleri de ilgimi çekse de o ilk iki albüm ayrıcalığını hep koruyacaktı. O iki albümden sonra Malmsteen hep iyi gitaristim havasına derli toplu albüm yapmayı feda edecekti. Şimdi onun karşısına dikilip, "Tamam acayip gitaristsin ama bana o iki albüm tadında albümler dinletmemeye ne hakkın var!" diye şarlamayı çok isterdim.
Malmsteen'e ikinci kırgınlığım da ilk iki albümde yer alan vokalisti yani Jeff Scott Soto'yu elinde tutmamasıydı. O ilk albümde yazdığı gibi Yngwie J. Malmsteen's Rising Force yani grubun ismi Rising Force olsaydı ve vokalisti de J.S.Soto olarak kalsaydı.
Ama işte olmuyor... İyi gitaristlerin de çıkmazı bu; hep kendi gitarlarının sesine kulak veriyorlar, sonra da megolamani bütün güzel yanları yerle yeksan ediyor.
Jeff Scott Soto'nun yeni albümü "Complicated" ile ilgili yazıya niye böyle bir giriş yaptım? Hem de albümle ilgili yazacağım yazının neredeyse üçte birini Malmsteen'e ayırdım. Bunun sebebi Malmsteen'in o iki albümde yer alan vokalisti Soto'yu uzun yıllar dinleme imkanı bulamamıştım. Aslında bulamadığımı sanıyordum. 1990'ların ikinci yarısında ortalığı beni bunaltan ve haz etmediğim Grunge, Death, Black sardığı yıllarda Cenk'in Pena isimli dükkanında bulup albümlerini aldığım Talisman grubu bir kurtarıcı yani ilaç gibi gelmişti. İşte o yıllarda severek dinlediğim (adeta benim için çölde açılan bir vaha gibi olan) Talisman grubunun albümlerinde Jeff Scott Soto'nun vokalini bolca dinlemişim. Bu arada Soto o kadar çok albüme konuk olmuş ki açıkcası bilmeden çokça dinlemişimdir.
Şimdi "Complicated" albümünü dinlerken bir yandan da zamana bölük pörçük dağılmış, onun vokal yaptığı albümleri. dinliyorum ve bir yandan da "Vay tabi o sevdiğim albümde de o vokal yapmış" diyerek şaşkınlaşıyorum.
Porto Riko asıllı Amerikalı rock vokalisti Jeff Scott Soto, AOR ve melodik hard rock için biçilmiş kaftandır. Bana göre progresife de uyabilir ama iyi gitarcılarla çok iyi tınlar. Bulduğunuz yerde dinleyin Talisman grubu başlı başına dinlenmelidir. Bir de Malmsteen'in ilk iki albümünü koruma altına alın derim.
Yngwie Malmsteen, Beatles'in unutulmaz klasiği "While My Guitar Gently Weeps"i yorumluyor. Şarkı 29 Mart'ta piyasaya çıkacak olan Malmsteen'in yeni albümü "Blue Lightning" de yer alacakmış. 12 parçadan oluşan"Blue Lightning"de 8 kavır parça bulunacakmış. Malmsteeen'in yeni çıkacak albümünde, Jimi Hendrix'ten Foxy Lady ve Purple Haze... Rolling Stones'tan Paint It Black... ZZ Top'tan Blue Jean Blues... Deep Purple'dan Smoke On The Water ve Demon's Eye... Eric Clapton'dan Forever Man parçalarını yorumlayacak. 29 Mart'ta albümün çıkışını merakla bekleyeceğiz ama şimdi şöyle bir Malmsteen'den Beatles'ın "While My Guitar Gently Weeps"ini dinleyelim hele...
