Woodstock'ın Yıldızı MELANIE hayata veda etti.

Bazı isimler vardır ki, sizinle yıllar değil yarım asırdır bağı vardır. Çocukluk yıllarınızdan bu zamana kadar o isimler sizin tarihinizde hep olmuştur ama iki kelam laf etmemiş ve çizmemişinizdir. Bunun bir nedeni de bir puntuna getireyim o zaman yazarım demişsinizdir.  Hep onlar hakkında yazıp, çizmek istediğinizde, "şimdi yazarım ama kimse tanımaz, bir ufak vesile olsun o zaman yazarım" dersiniz. Sonra bir gün o vesile gelir ve o da ölüm haberidir. İşte Melanie'nin bu Salı ( 23 Ocak 2024) günü öldüğünü duyduğumda da bu durumda oldum. 

Melanie için Woodstock'ın unutulmaz yıldızı diyebilirim. Onu çocukluğumda ilk duyduğumda içimden, "Yahu niye ben 1969'da 7 yaşındaydım, keşke o zamanlar 20 yaşında falan olsaydım." demiştim. Çünkü o çocukluk yıllarımda üç aşkım vardı. Bunlardan biri Suzi Quatro iken diğer ikisi ise Woodstock Festivali'nin plağını arkadaşımda görüp dinlediğimde olmuştu. Oradaki Janis Joplin ve Melanie aşık olmuştum. Sanki 1969'da 7 değil de 20 yaşında olsaydım o festivale gidip onlarla tanışacakmışım gibi. 

Tabi daha sonra Janis hayata veda etti ve Melanie ile Suzi sevdam hep sürdü. Şimdi galiba bir tek Suzi kaldı. 

1960'ların efsane festivali Woodstock'ta konser veren dokuz kadından biriydi Melanie. O zaman plak kapağında sadece bu isimle bilirdiniz ama şimdilerde internete falan baktığınızda sadece bu ismi yazmanız yetmiyor, Melanie Safka yazarak daha net buluyorsunuz ya da Woodstock Melanie yazmanızda fayda var. 

Melanie ismi bende çocukluktan bu yana güçlü bir simge olarak kalmıştır. Oysa o ne Janis gibi blues ve rock çılgınlığında ne Suzi gibi rock ateşleyicisidir. Evet o festivale katılan Joan Baez gibi tek akustik gitarlıdır ama öyle folk politikliği de yoktur. Ama etkileyici sesindeki o çakıl taşı tınısı anlatılmaz bir güzelliktir. Belki de o dönemin erkek seslerindeki Donovan'ın bir kadın yansıması gibidir. 

İtiraf etmeliyim ki eski bir iki plağını bulsam da o Woodstock plağından sonra Melanie ne yapar ne eder diye bakmadım. O benim için o Woodstock'ın bir hippi sembolüydü. Oysa yakın tarihte onunla yapılan bir röportajda, “Kendimi hiçbir zaman hippi gibi görmedim ve hissetmedim." dedikten sonra da, "Aksine, ben beat kuşağıydım.” diye ekliyordu. 

İşte o gün o tarihi festivale hiç bir plağı olmayan, kimsenin tanımadığı bir kız sahneye çıkıyor ve efsaneleşerek bugünlere kadar geliyordu. 

Melanie yani o Woodstock'taki dokuz kadın sanatçıdan biri,  23 Ocak'ta 76 yaşında hayata veda etti. 

Aptulika

 

Woodstock Festivalinde O ANI yakalayan fotoğraf

 

Hani çok bilinen bir Ara Güler anısı vardır, onu aklımda kaldığı kadarıyla anlatayım... eksiğim ya da yanlış bilmişliğim varsa doğru halini birileri yorumda yazar, benim yanlışımı düzeltir, nasıl olsa. 

Ara Güler stüdyosunda masasının başında fotoğraf kartlarına bakarken kapıdan bir genç girer. Boynunda bir fotoğraf makinesi olan bu genç, "Ben size hayranım ve sizin gibi bir fotoğrafçı olmak istiyorum." der. Ara Güler hiç bir şey söylemez ve stüdyoya o sıra çok güzel bir şekilde gün ışığının girdiğini fark eder ve önündeki fotoğraf kartlarını avuçlayıp, havaya fırlatır. Onlarca kart havada süzülüp yere iner ve genç bakakalır. Güler, şaşırmış gence bakarak, "Şu anda deklanşöre parmağını çoktan basmalıydın, artık çok geç" der. O anı yakalamak ve onu kareye yansıtma ustalığı fotoğrafçının mahareti.  

Bundan elli yıl önce yapılan Woodstock Festivali'nde de Burk Uzzle isimli bir foto muhabiri de "o anı" yakalayacaktı. O sıralar Newsweek dergisinde çalışan fotoğrafçı  bu festivali takip etmekle görevlendiriliyor. Ama ne hikmetse genç Burk Uzzle, "yemişim sizin haberciliğinizi" deyip görevi kabul etmiyor ve kapyı vurup işi terkediyor. 

İşi bırakıyor bırakmasına ama adamımız gene o festivali izlemeye bir gazeteci olarak değil, bir hippi olarak gidiyor. Orada dört gün kalıyor, konserleri izliyor ve tabii bol bol fotoğraf da çekiyor. Ama onun çektiği bir fotoğraf bu muhteşem festivali simgeleyen bir kareye dönüşüyor. Festivalin ikinci günü olan 16 Ağustos 1969'un sabahında geceden kalan yorgunluk ve akşam sahneye çıkacak grupları beklemenin heyacanında çimenlere yayılmış binlerce insan. O sıra sahneye ilk grup olarak Jefferson Airplane çıkmıştır ama insanlar hala uyku tulumlarında muhteşem bir uyuşukluk içindeyken Bobbi ve Nick isimli iki sevgili ayağa kalkarak birbirlerine sarılırlar. Bunun hiç bir özel yanı ve anlamı yoktur. Belki de üşüdüğünden bir anlık sarılmaydı ama yakalanan o karede bir tutku yansıyordu. İşte o anda Burk Uzzle deklanşörüne basıp o anı yakalayacaktı. Ve bu fotoğraf bir yıl sonra çıkacak olan albüm kapağında ölümsüzleşecekti. Bu albümü üçlü plak olarak ilk gördüğümden bu yana hiç yoksa tamı tamına 45 yıl geçmiştir ama her gördüğümde beni etkiler ve heyecanlandırır. Öyle ki bazı kareler yıllar sonra nostaljik nedenlerle etkileyicidir ama bu fotoğraf hala sararmadan  güncel kalmıştır benim için. Plakçı dükkanında bir ay önce bu plağı gene gördüğümde yeni çıkmış gibi etkilendim.   

Şimdi böyle diyorum ama 45 yıl önce bu plağın kapağını gördüğümde yadırgamıştım da hani. Kapakta Jimi Hendrix'i falan beklerken neden izleyenler var da demiştim. Hatta o birbirine sarılan iki sevgiliden birinin gözlükleri sebebiyle onun Janis Joplin olduğuna uzun yıllar kanaat bile getirmiştim. Oysa ki o iki sevgili 20 yaşındaki Bobbi Kelly isimli kız ile gene aynı yaşta olan Nick idi. Onlar bu festivalin ardından bir yıl sonra evlendiler ve 54 yıl boyunca da birbirlerinden ayrılmadılar.  Ta ki bu pazar günü Facebook'tan yapılan bir gönderiye kadar. O fotoğraftaki Nick Ercoline, karısı Bobbi Kelly Ercoline'in Cumartesi günü öldüğünü duyuracaktı. 

Dönemin ruhunu sevgileriyle o fotoğraf karesine habersiz olarak veren iki güzel insan bir ömür ayrılmadan birlikte oldular.  

Aptulika

21 Ocak 1941... Richie Havens

1969 yılı ve Woodstock... Üzerinden yarım asır ve kaç kuşak geçti ama adı anıldığında yediden yetmiş yediye herkesin içinde bir şeyler pırıldar. 
Barış, müzik ve özgürlüğün simgeleştiği bir festival... Woodstock. 
1969'un yaz aylarında yapılan bu festival dünyanın gündemine oturmuştu. Öyle efsaneler vardı ki orada sahneye çıkan, şimdi burada say say bitmez. Jimi Hendrix, Janis Joplin, Ten Years After, Joe Cocker, Santana, Joan Baez ve daha niceleri... ama bir isim var ki daha önce hiç kimse bu ismi bilmiyordu daha sonra da bilmedi... Sadece o festivalle sadece o anda bilindi. Woodstock Festivali'nin ilk sahneye çıkanı oydu ve evrene özgürlük sözcüğü yayılacaktı. 
Bu adam Richie Havens'tı, elinde gitarıyla sahnede ilk yerini alandı. Evet elinde bir gitar vardı ama sanki o çaldığı bir gitar değil  bir vurmalı çalgıydı. "Open Tuning" denilen ritmik gitar çalma tekniği ile dünya böyle tanışacaktı ama en önemlisi özgürlüğün en sade en anlamlı bir şekilde yerkürede tınlamasıyla. 
Richie Havens'ı sadece o anla özdeşleştirdik, adeta dondurduk. O an özgürlüktü ve onunla hafızalara kazınacaktı. 
Richie Havens'ı o andan sonra 2013 yılında 72 yaşında öldüğünde hatırlayacaktık. Vasiyeti üzerine yakıldı ve külleri Woodstock Festivali'nin yapıldığı alana havadan döküldü.
Bugün Richie Havens'ın doğum günü.
Woodstock Festivali'nin açılışında ilk sahneye çıkan Richie Havens, 21 Ocak 1941'de Brooklyn'de doğmuştu. 

Canned Heat'ın basçısı Larry Taylor da aramızdan ayrıldı

1960'lı yılların LA boogie, blues rock grubu Canned Heat'in kurucu basçısı Larry Taylor 77 yaşında öldü. Larry Taylor, efsanevi Woodstock Festivalinde Canned Heat'la birlikte sahneye çıkmıştı. 
Müzisyen 12 yıldır kanserle mücadele ediyordu. 










1960'lı yılların LA boogie, blues rock grubu Canned Heat'in kurucu basçısı Larry Taylor 77 yaşında öldü. Grubun  20 Ağustos Salı günü yaptığı açıklamada, Taylor'ın Balboa Gölü'ndeki evinde Pazartesi (19 Ağustos 2019) günü hayata veda ettiğini açıkladı. Taylor 12 yıldır kanserle mücadele ediyordu. Taylor, grubuyla yaptığı çalışmaaları dışında  The Monkees ,  John Mayall ve Tom Waits'in yanı sıra Albert King , Leo Kottke , The Blasters ve Sunnyland Slim albümlerinde de çalmıştı.   

 Takma adı "The Mole" olan Taylor, 26 Haziran 1942'de New York'ta doğdu ve 1969-1970 yılları arasında Canned Heat ile sahne aldı. 1999 yılına kadar grupla çalışmaya devam etti.  Taylor, kariyerine 18 yaşında  rock'n roll ikonu Jerry Lee Lewis'le turne de çalarak başladı. 

Canned Heat'e katılmadan önce, Albert King, Solomon Burke, Buddy Guy ve Charlie Musselwhite'in kayıtlarında da yer aldı. Geçtiğimiz otuz yıl boyunca John Hammond Jr., Kim Wilson ve John Lee Hooker'ın albümlerinde dik ve seçkin bas çalmaya ek olarak, Taylor blues gitaristi Michael "Hollywood Fats" Mann ile Hollywood Fats Band'i kurdu.  

Larry Taylor'u arkadaşları şu sözcüklerle tanımladı:
"Larry ardından harika anılar bıraktı, komik şakaları, şarap tutkunu , rekor düzeyde  rock posteri koleksiyoncusu ve gerçekten  müzik için yaşamış bir insandı.  Birçoğumuzu farklı şekillerde etkiledi ve müzik dünyasında  birçok kişi onu çok özleyecek. "