Çizgili Simon Philips

Bir önceki haberde 1977 tarihli Judas Priest albümü "Sin After Sin"de davulda yer alan Simon Philips'in yeni çıkan solo albümü  "Protocol 5"ı yazmıştım, simdi de onun bir çizimine yer vermek istedim. 

Bu arada yazının altına da Simon Philips'in yer aldığı albümleri tekmili birden yazacağım... yani Simon Philips'in davuluna kulağımız bir şekilde fena halde aşina. Siz de isterseniz, yorum bölümüne bunlardan en sevdiklerinizi yazabilirsiniz.  

 

 Gordon Giltrap

Visionary (The Electric Record Company, catalogue no. TRIX 2) (1976)

Perilous Journey (The Electric Record Company, catalogue no. TRIX 4) (1977)

Fear of the Dark (The Electric Record Company) (1978)

  801

801 Live (1976)

Listen Now (1977)

Live @ Hull (2009)

Latino (2013)

Manchester (2015)

  Judas Priest

Sin After Sin (CBS, Inc. (UK)), (Columbia (US)) (1977)

  Jack Bruce

How's Tricks (RSO, 1977)

Cities of the Heart (CMP, 1994)

Jet Set Jewel (Polydor, 2003)

 Gary Moore

Back on the Streets (1978)

After the War (1989)

 Duncan Browne

The Wild Places (1978)

ˈˈStreets Of Fireˈˈ (1979)

  L. Shankar

Touch Me There (Produced by Frank Zappa) (1979)

 Jeff Beck

There & Back (Epic, 1980)

 Michael Schenker

The Michael Schenker Group (Chrysalis, 1980)

The 30th Anniversary Concert – Live in Tokyo (In-akustik, 2010)

In the Midst of Beauty (In-akustik, 2008)

Temple of Rock (In-akustik, 2011)

  Jon Anderson

Song of Seven (Atlantic, 1980)

Animation (Polydor, 1982)

  Pete Townshend

Empty Glass (ATCO, 1980)

All the Best Cowboys Have Chinese Eyes (ATCO, 1982)

White City: A Novel (ATCO, 1985)

The Iron Man: The Musical by Pete Townshend (Virgin, 1989)

Mike Rutherford

Smallcreep's Day (Charisma Records, 1980)

  Ph.D.

PhD (Atlantic, 1981)

Is It Safe? (WEA, 1983)

Three (Voiceprint, 2009)

  Jon Lord

Before I Forget (Harvest, 1982)

 Toyah

The Changeling (1982)

Warrior Rock: Toyah on Tour (1982)

  Mike Oldfield

Crises (Virgin, 1983)

Discovery (Virgin, 1984)

Islands (Virgin, 1987)

Heaven's Open (Virgin, 1991)

 Nik Kershaw

Radio Musicola (MCA, 1986)

You've Got to Laugh (Short House Records, 2006)

  Madness  

The Madness (Virgin, 1988)

  Joe Satriani

Flying in a Blue Dream (Relativity, 1989)

The Extremist (Relativity, 1992)

Time Machine (Relativity, 1993)

Super Colossal (Epic, 2006)

  The Who

Join Together (Virgin, 1990)

Thirty Years of Maximum R&B (Polydor, 1994)

   Asia

Aqua (1992)

Aura (2001)

  Toto

Absolutely Live (Columbia, 1993)

Tambu (Columbia, 1995)

Toto XX (1998)

Mindfields (Columbia, 1999)

Livefields (Columbia, 1999)

Through the Looking Glass (EMI, 2002)

Live in Amsterdam (Eagle, 2002)

Falling in Between (Frontiers, 2006)

Falling in Between Live (2007)

Live in Poland (Eagle, 2014)

 Steve Lukather

Candyman (Columbia, 1994)

Santamental (Favored Nations, 2005)

Derek Sherinian

Inertia (Inside Out, 2001)

Black Utopia (J.S.H.P., 2003)

Mythology (Inside Out, 2004)

Blood of the Snake (Inside Out, 2006)

Oceana (Music Theories, 2011)

The Phoenix (Inside Out, 2020)

Vortex (Inside Out, 2022)

  Steve Hackett

Beyond the Shrouded Horizon (WHD 2011)

At the Edge of Light (2019)

 Hiromi

Voice (Telarc, 2011)

Move (Telarc, 2012)

Alive (Telarc, 2014)

Move: Live in Tokyo (Telarc, 2014)

Spark (Telarc, 2016)

  DarWin 

DarWin 2: A Frozen War (2020)

 

Simon Philips solo albümleri

Protocol (Food for Thought, 1988)

Simon Phillips (Manhattan, 1992)

Force Majeure with Ray Russell, Anthony Jackson, Tony Roberts (B&W, 1993)

Symbiosis (Lipstick, 1995)

Another Lifetime (Lipstick, 1997)

Out of the Blue (Victor, 1999)

Vantage Point with Jeff Babko (Jazzline, 2000)

Protocol II with Andy Timmons, Steve Weingart, Ernest Tibbs (Phantom, 2013)

Protocol III with Andy Timmons, Steve Weingart, Ernest Tibbs (In-akustik, 2015)

Protocol 4 with Greg Howe, Dennis Hamm, Ernest Tibbs (Phantom, 2017)

Protocol V with Otmaro Ruiz, Alex Sill, Jacob Scesney, Ernest Tibbs (Phantom, 2022)

Bu arada Simon Philips'in grup elemanı veya konuk olarak yer aldığı albümlerin sayısı 78 ve solo olarak yaptığı albüm sayısı da 11... yani toplamda 89 albüm. Yani adam doğduğu gün bageti eline alıp çalmaya başlasa bile yılda bir albümden fazla oluyor. Bir de yer aldığı bütün albümleri tek tek dinleyeyim dedim. Bu bile aylarca zaman alabilir. Şimdilik bildiklerimle idare edeyim yeter. 

Judas Priest'in davulcusundan caz albümü

  

1977 tarihli Judas Priest albümü "Sin After Sin" bir döneme damgasını vurmuştur ve günümüze kadar bir çok metal grubuna da ilham olmuş bir klasiktir. Grubun üçüncü çalışması olan bu albümde davula Alan Moore'ın yerine Simon Philips geçecekti. Sadece bir albümde yer alan bu davulcuyu daha sonra Toto, The Who, 10CC, Asia, Gary Moore gibi bir çok rock grubunda görecektik. 

Bu hafta yeni çıkan albümlere bakarken Simon Philips'i bir solo albümle görünce, elbetteki tereddütsüz atlayacaktım. Dinlemeye başlayınca şaşkınlığım daha da artacaktı, çünkü bu solo albüm caz tarzındaydı. Hemen aklıma usta enstrümantalistler solo albüm yaptıklarında maharetlerini göstermek için bu tip eklektik numaralara girerler ama bunları biraz dinleyince içime sıkıntı basardı. Ancak bu sefer bir iki parça derken albümü bir caz fusion çalışması olarak zevkle dinler buluverdim kendimi. Bu ciddi ve de zevkli bir caz rock albümüydü ve Simon Philips, bu tarzda 5 albüm yapmış olduğunu öğrenecektim. İlk olarak 1989'da yaptığı denemeyi 24 yıl sonra çıkardığı 2013 tarihli "Protocol II albümüyle sürdürmeye başlamış. Bu yıl çıkan albümde "Protocol" dizisinin beşinci albümü oluyor. 

"Protocol 5" isimli bu albümü dinlerken, kesinlikle önceki 4 albümü de dinleyeceğim...  zira oldukça keyifli bir fusion ziyafetiyle karşı karşıya kaldım. O 1970'lerin Return to Forever ve John McLaughlin havasını hissettim. 

Yazıya Simon Philips'in Judas Priest'in 1977 yılı kadrosunda yer aldığını belirterek giriş yapmıştım. Bu biraz da dikkat çekmek amaçlıydı. Aslında Philips, Judas'ın bir albümünde çalmış olan bir stüdyo davulcusuydu. Her ne kadar dikkat çekmek amaçlı olsa da bu davulcuyu bir caz albümünde farketmem de bu referanslarından olacaktı. Zaman içinde Simon Philips'i daha bir çok rock albümünde dinlemiştim. Asia ve Gary Moore'la yaptıkları da benim için önemli çalışmalarındandır. İşin özü bu davulcu yer aldığı çalışmalarda kurtarıcı bir görev yapmıştır. Her ne kadar yerleşik bir grup elemanı olmasa da bunca dinlemelerim arasında davul tekniği ve oluşturduğu sound ile ayrıcalıklı bir yere sahip olmuştu. Bu sebeple solo bir albümde onun ismini görmek ilgimi çekecekti... bunun bir de caz fusion tarzında olması ilgimi daha da arttıracaktı. Genelde solo albümü yapan davulcuları dinlemek bana zor gelir, bunun nedeni de bir sürü teknik oyun arasında boğulma tehlikesi geçirmektir. Solo albümün caz fusion tarzında olması davul dışında diğer enstrümanların da kompozisyona katılıyor olmasını sağlıyor ki, böylece bütünüyle bir grubu dinlemenin keyfini alıyorsunuz. 

Bu albüm elbette davulcu Simon Philips'in solo albümü ama caz fusion tarzında bir grup çalışması. Bu nedenle de yer alan grubun elemanları da önem taşıyor ve biraz da onlardan bahsedeyim.  

Simon Phillips - davul

 Ernest Tibbs - bas

 Otmaro Ruiz- klavye

 Jacob Scesney - saksofon

 Alex Sill - gitar

Protocol albümlerini daimi iki elemanı olan basçı Tibbs ile klavyeci Ruiz bu albüm için  iki genç ismi Philips'e önermişler ve Jacop Sceney (saksofon), Alex Sill (gitar) bu beşinci buluşmada taze kan olarak yer almışlar. 

Kadrodaki iki eleman Simon Philips ile uyumlu bir yapı oluşturuyor. Başçı Ernest Tibbs hakkında kısa bir kelam etmek istersek, rock basçılarından Jack Bruce ile caz basçısı Stanley Clarke'ın birleşimimi gibi. Philips'ın davulunu özümlüyor ve yeni fikirler oluşturarak parçayı akar hale getiriyor. Artık "Protocol" dizisinin daimi elemanı olan klavyeci Otmaro Ruiz. Venezuelalı bir eleman olan Ruiz'in müzikal geçmişinde John McLaughlin, Dianne Reeves ve Frank Gambale gibi referansları var. Onun birikimini dinlerken daha iyi anlıyorsunuz, klavyesinin oluşturduğu armoni her an müziğin  akışına göre yenileniyor.  Özellikle "When The Cat's Away"de klavyesiyle görkemli bir gezintiye çıkıyoruz. 

"Protocol"un bu beşinci buluşmasında daimi elemanlar Ruiz ve Tibbs'in önerisiyle kadroya alınan iki elemana gelince, iyi ki alınmışlar demeden edemiyoruz. Öncelikle gitarist Alex Sill'in kimi zaman distorsiyonlu kim zaman duygulu tonda dokunuşları ruh katıyor. Yeni katılan eleman olarak diğer isim de saksofoncu Jacop Sceney. Onun "Dark Star" isimli parçada soprano saksofon ile kattığı etki olağanüstü. 

Simon Philips öyle çok rock albümünde çaldı ki, her birinde yaptıklarıyla bir büyük abide oluşturdu.  Bu arada onlardan birinin elemanı olarak da yerleşip kalabilirdi. Her ne kadar bir görev elemanı olarak bir stüdyo müzisyeni olarak aranıp durumu kurtarsa da imzasını farklı çalışmalarda belli etti. Bunlarla yetinse de olurdu ama o solo albümleri ile yepyeni bir kapı açtı ve 5 albümlük "Protocol" dizini oluşturdu. Bence iyi de oldu dinlemeye doyamacağım ve özlediğim bir caz rock fusion tavrı ile yeniden karşılaştım. Sizi bilmem ama bu bana bir hayli keyif verdi. 

Aptulika