Bob Corritore ve Arkadaşlarıyla Blues'u Yaşamak.

 Bob Corritore  yaşayan ama kolay bulamayacağımız ya da gözden uzak kalmış blues dehalarını topluyor ve armonikasıyla onlara eşlik ederek kaydediyor. İşte "Somebody Put Bad Luck On Me" de böylesi bir albüm.  

 Blues armonikacısı Bob Corritore hem üretken bir sanatçı hem de bir büyük arşivci. Öyle ki insanları bir araya getiriyor ve akademik düzeyde bir titizlikle çıkardığı işler bu konuda zihin açıcı hale geliyor. Corritore bunu da yeni yapmıyor, neredeyse 30 küsur yıl önce işlettiği "The Rhythm Room" isimli kulüpte çıkan isimlerin kayıtlarını da yıllar içinde toparlayıp, inanılmaz bir arşiv oluşturmayı başardı. Aralarında Bo Diddley, Koko Taylor, Pinetop Perkins gibi  isimlerin de yer aldığı blues ustalarının kulüp performanslarında onlara armonikasıyla eşlik ettiği kayıtları "The Vault" serisinden sırasıyla birbiri ardına yayınlandı.

Bunların dışında blues müzisyenlerinden farklı ekipler kurarak gerçekleştirdiği projeleri de devam ediyor. Onlardan biri de geçtiğimiz ayın sonunda , 29 Eylül tarihinde piyasaya çıktı. "Somebody Put Bad Luck On Me" adını taşıyan bu albümde Bob Corritore & Friends adıyla eşlik eden elemanlar da kapaktan çizgi roman tadında sunulmuş. Şimdi o isimlere sırasıyla bir bakalım.  En başta arzı endam eden isim Boby Rush. Blues'un yaşayan en eski efsanelerinden biri olan Rush, bizim "Liste Başı Plaklar" listelerimizde de bir numaraya yükselen "All My Love For You" albümünü yaz sonunda çıkartmıştı. Dinlemeye doyum olamadığım bu albümden sonra onu şimdi de böyle özel bir çalışmada dinliyor olmak ayrıca keyifli oldu doğrusu. 

Bu çalışmada yer alan isimlerden biri de Thornetta Davis olurken bizlere kadın blues vokalinin en güzel örneklerinden birini veriyor. "I Need A Whole Lotta Lovin" ve "Remember Me" isimli iki parçada vokal yapan Davis'i dinlerken, keşke bir kaç parçada daha vokal yapsaymış demeden edemiyoruz. Albümün açılışında yer alan "This Little Voice" da gitarı ve vokaliyle konuk olan  John Primer ile Bob Corritore'in arkadaş listesi devam ediyor. Rock'n Roll ritimli, swing'i yüksek "Tough Enough " adlı parçada gitarıyla Jimi "Primetime" Smith katılırken Corriote'nin arkadaş listesi kapak suretleri itibarıyla tamamlanıyor ama albüme konuk olan isimler bunlarla sınırlı değil. Yazının başında Bob Corritore'nin "arşivci" olduğunu söyledim ama bu ölü bir arşivcilik değil, o yaşayan ama kolay bulamayacağımız ya da gözden uzak kalmış blues dehalarını topluyor ve armonikasıyla onlara eşlik ederek kaydediyor. İşte "Somebody Put Bad Luck On Me" de böylesi bir albüm.  

Bob Corritore ismini bir yere not edin derim, zira adam zor zamanlarda yapışılacak bir can simidi gibi. 

Aptulika

Blues Tarihini Kulübünde Biriktiren Adam: Bob Corritore

(Foto: Marjani Viola Hawkins  MVHPhoto.com)

 Bob Corritore,  Rhythm Room adını verdiği blues kulübünü 1981'de açar.  Öyle büyük isimler yer alır ki bu kulüpte ve  Corritore neredeyse kulüpte yapılan bütün performansları kaydeder. Bu kayıtları da 2007 tarihinden itibaren de yayınlamaya başlar. Bu günlerde yeni çıkan "High Rise Blues" albümünde  Bo Diddley, Koko Taylor, Magic Slim, John Primer, Pinetop Perkins gibi blues tarihinin devlerinin ilk kez yayınlanan kayıtları var. 

"High Rise Blues", yeni çıkan ve merakla dinlediğim bir blues albümü, Bob Corritore ve Arkadaşları hazırlamış. Ama o arkadaşlar arasında Bo Diddley, Koko Taylor, Magic Slim, John Primer, Pinetop Perkins gibi blues tarihinin devleri var. 

İsterseniz bu albümün öyküsüne dönelim ve bundan 40 yıl öncesine gidelim. 1981 yılı Chicagolu Bob Corritore, Arizona'ya gelir ve burada bir blues kulübü açmaya karar verir. Böylece Rhythm Room adını verdiği blues kulübünü 1981'de açar. Burada zaman içinde blues'un usta isimlerini angaje ederek konserler verdirir. Öyle büyük isimler yer alır ki bu kulüpte ve onlar performanslarını sunarken, aynı zamanda armonikacı olan kulüp sahibi Bob Corritore de katılır. Sadece bununla kalsa iyi Corritore neredeyse kulüpte yapılan bütün performansları kaydeder. Bu kayıtları da 2007 tarihinden itibaren de yayınlamaya başlar. Bu güne kadar "Bob Corritore's From The vault" adı altında çıkan 25 albüm var. Bu yeni çıkan "High Rise Blues" da bu dizinin sonuncusu.

16 blues sanatçının yer aldığı her parçada da armonikasıyla Bob Corritore katılmış. Bu şarkılar 1981'den 1992'ye kadar oluşan kayıtlardan seçmelerden oluşuyor.  16 blues ustası (toplam müzisyenlerin sayısı ise 44 falan gibi) daha önce yayınlanmayan 14 kaydı ile bu albümde buluşmuş. Bu başlıbaşına bir hazine demek. Bu arada isimlerin hepsi Chicago Blues'un temsilcileri ve hiç biri artık hayatta değil. 

Albümde yer alan blues ustaları ve seslendikleri parçalara şöyle sırasıyla bir bakalım:

1 . Jimmy Rogers - "Last Time"  

2 . Magic Slim -  “Buddy Buddy Friends”   

3 . Chico Chism - "High Rise Blues" 

4 . Koko Taylor -  "Twenty-Nine Ways" 

Bob Margolin ve Little Frank  (gitar) .... Bob Stroger (bas) ... Willie "Big Eyes" Smith (davul)

5. Manuel Arrington - "Candy Bars"

 Jon Atkinson ve Danny Michel (gitar)...Troy Sandow (bas)... Marty Dodson (davul)

6 . Eddie Tayor, Jr.  - “Short Haired Woman”  

Eddie Taylor Jr. ( gitar/ vokal)... Bob Stroger (bas) ... Brian Fahey (davul)

7 . Sam Lay  - “Honey Where You Going?”

Sam Lay (davul/ vokal).... Johnny Rapp (gitar)...  Chris James (ritim gitar)...  Patrick Rynn(bas)

8 .  John Primer - “Why Are You So Mean to Me”

John Primer (gitar/vokal)  Sid Morrow (piyano)...  Kedar Roy(bas)... June Core (davul) 

9 . Pinetop Perkins -  “Grinder Man”

Pinetop Perkins (piyano/vokal)...Chris James(gitar)...  Patrick Rynn (bas)...  Brian Fahey (davul)

10 .  Bo Diddley - “Little Girl”

Bo Diddley (gitar/vokal)..., Tom Mahon (piyano)... Paul Thomas /bas)... Johnny Rapp (davul)

11 .   John Brim - “Hard Pill to Swallow” 

John Brim(gitar/ vokal...  Henry Gray(piyano)... Johnny Rapp(gitar)... Paul Thomas (bas)

12 .   Willie “Big Eyes” Smith - “She’s Alright”  

Willie Smith (davul/vokal)... Billy Flynn ve Johnny Rapp (gitar)... Calvin “Fuzz” Jones (bas)

13 .   Eddy Clearwater -  “Sail A Ship” “ 

Eddy Clearwater (gitar/vokal)... Bob Riedy (piyano)...Chris James (gitar)... Patrick Rynn (bas)...Jon Hiller (davul)

14 .  Lil Ed Williams - “Caught in the Act”. 

Lil Ed (gitar/vokal)... Johnny Rapp (ritim gitar)...  Paul Thomas (bas)

Şu çalma listesine bakmak bile "High Rise Blues" albümünün ne muhteşem bir seçki olduğu hakkında fikir verebiliyor.  Albümü dinlerken öyle heyecanlandım ki, bir an önce diğer 25 albümü de dinlemeye can atıyorum.

Bob Corritore 1981'de kurduğu blues kulübü Rhythm Room'da yaptığı kayıtlarla muhteşem bir arşivi ortaya koyarken, bir tarihi de günümüzde belgelemiş. Hemen aklıma bizdeki rock barlar geliverdi. Vakti zamanında Kemancı'da çıkan grupların böyle olmasa bile (ki bu çok zor) bir iki kayıt  olabilseydi ne güzel olurdu. 

Bunları düşünürken aklıma bugünlerin en görkemli mekanı Kadıköy Ağaç Ev geliverdi. Ülkemizin en önemli blues ve rock müzisyenlerinin çıktığı bu mekanı işleten Burak Ocakçı da Bob Corritore gibi armonika çalan bir müzisyen. Hatta o da Ağaç Ev'de çıkan gruplara zaman zaman eşlik ediyor. İster misiniz, yıllar sonra Burak da topladığı kayıtlardan böyle bir külliyat çıkarıverse. 

Biliyorum bu çok zor hatta belki de imkansız ama keşke olsa diyorum. Ama buradan yazmalıyım ki, Kadıköy Ağaç Ev ülkemiz müziği için büyük bir kazanç. Bunda da Burak'ın payı çok büyük... bu vesileyle ona da buradan bir selam göndereyim dedim. 

Aptulika

 

50 Yıllık Dostluğun Taçlandığı Albüm.

Elektro gitarda oldukça usta biri olan Bob Margolin, yeni çıkan ve armonikacı Bob Corritore ile yaptığı "So Far" albümünde akustik ve elektriksiz takılıyor.  VizzTone etiketiyle çıkan albümde iki eski dost uzun yıllardır birlikte çalmış ve konserlere çıkmış olsalar da ilk kez bütünüyle bir albüm kaydıyla bir araya geliyorlar.   

Bazı zamanlar iyi bir albümü duyup, yazmak istediğimde, "keşke bu albüm üzerine bir radyo programı yapsaydım" diyorum. Hatta benim yapmama da gerek yok, başka bir radyo programcısının  yaptığı radyo programını da dinlemeyi isterdim ve inanın bana bundan daha   çok keyif alırdım. Böyle uzunca yazmak yerine parça aralarında konuşmak ve ardından çalınca da, dediklerim kanıtlanacaktı. Neyse sözü uzatmadan: harika bir albüm ve iki usta ile karşı karşıya olduğunuzu önceden söyleyeyim ve ardından ekleyeyim...Bu albümü mutlaka edinin. Aslında plak olarak dinlemek vardı ya neyse. (Malum dolar kuru falan, bizi biraz aşar)

 

Blues gitarının önemli temsilcilerinden Bob Margolin, müzik kariyerinin başlarında Muddy Waters'ın rahleyi tedrisatından geçmiş bir isim. Moda olmuş diye Osmanlıca lugat kıvırmak adetim değildir ama... Rahleyi tedrisat derken, sade  haliyle "bilgisi ve görgüsünden geçmiş" demek istedik amma velakin Bob Margolin'in durumu daha da öteler gider. Bizzat büyük blues ustasıyla yedi yıl boyunca konserden konsere yolları toz etmişlerdi. Modern Chicago Blues'un bu dev ismiyle çalışmadan önce de saykodelik rock yapan bir grupta çalan Margolin, blues ile rock'ı bünyesinde buluşturan usta bir gitarist olduğunu da yaptığı solo albümlerle kanıtladı. 

Bugün 73 yaşında olan Bob Margolin, yani onunla özdeşleşmiş olan meşhur lakabıyla "Steady Rollin", ilk çıkışını 1967 yılında Boston'lı saykodelik rock grubu "The Freeborne'ın "Peak Impressions" albümünde çalmasıyla yaptı. Bu bir albümlük (ama çok usta işi bir albümdür, ona göre, aklınızda olsun derim...) 

Bu gruptan sonra on yıl boyunca çeşiti rock gruplarıyla çalışan gitarist, 1973'ten 1980'e kadar Muddy Waters'ın grubunda ikinci gitarist olarak konserlerde ve turnelerde çalmıştır. 

Elektro gitarda oldukça usta biri olan Bob Margolin, yeni çıkan ve armonikacı Bob Corritore ile yaptığı "So Far" albümünde akustik ve elektriksiz takılıyorlar. VizzTone etiketiyle çıkan albümde iki eski dost uzun yıllardır birlikte çalmış ve konserlere çıkmış olsalar da ilk kez bütünüyle bir albüm kaydıyla bir araya geliyorlar.  Bob Margolin'in yedi yeni şarkı yazdığı bu albümde, Bob Corritore da bir parçada enstrümantal olarak seslendirmiş. 13 parçanın yer aldığı albümde diğer parçaları da blues klasiklerinden seçmişler.  Böylece Bob Margolin'in 1935 akustik gitarı ve Bob Corritore'in amfisiz armonikasıyla içten ve köklere inen bir blues albümü ortaya çıkmış. 

Bob Margolin ismine her ne kadar aşina olsak da Bob Corritore ismini, kendi adıma, ilk kez duyduğumu söyleyebilirim. Ancak albümü dinledim dinleyeli, böyle usta ve güzel tınlayan bir armonikacıyı daha önce dinlememiş ve bilmiyor olmamın da mahzunluğunu yaşadım hani... bunun benim ayıbım olduğunu da dünyaya buradan duyurmalıyım.

Bugün 65 yaşında olan blues armonikacısı Bob Corritore'nin müzikal kariyeri 1970'li yıllarda başlamış. Bir çok blues ödülüne sahip olan armonikacı, sadece müzisyenliği ile değil işletmeciliği ve plak prodüktörlüğü ile de öne çıkan bir şahsiyet. Tulsa Üniversitesi'nde lisans düzeyinde İşletme tahsili yapan Corritore, Arizona'da önemli bir müzik mekanı olan The Rhythm Room'un da sahibi. Aynı zamanda plak prodüktörlüğü de yapan santçı, bu alandaki kariyerine 1979 yılında başlamış.

Çok yönlülüğü bunlarla sınırlı kalmayan Bob Corritore, aynı zamanda bir radyocu. Yaptığı blues radyo programı halen sürmekte ve bu alanda da başarılı bir sunucuymuş. 

 Armonikanın usta ismi Bob Carritore'nin , blues'a ilk ilgi duyması 12 yaşında radyoda Muddy Waters'ı duymasıyla olmuş. Onu etkileyen Waters, aynı zamanda Bob Margolin'le 50 yıla yaklaşan kadim dostluğunun da temelini atmış. 1974 yılında Margolin, Muddy Waters'ın ikinci. gitaristi olarak çalışırken Corritore ile tanışmış. Bu tarihten sonrada dostluklarının arasından hiç su sızmamış. İkili olarak bir çok kulüp ve barda çalışmışlar ama ilk kez baştan sona bir albüm kaydında bir araya gelmişler. 

Bob Margolin ve Bob Corritore'nin bir araya geldiği "So Far" albümünün bir de özel bir konuğu var. Conan O'Brien'ın TV şovunda yer alan grubun daimi gitaristi Jimmy Vivino albümün iki parçasında gitarı ve yer yer vokaliyle konuk olmuş.

İşte böylece de güzel mi güzel bir albüm orataya çıkarken, 50 yıllık dostluk da böylece taçlanmış. 

APTULİKA