Geçtiğimiz yıl yazılar okunmuyor diye blok yazılarını boşlamıştım ama bağı da koparmamak için her hafta müzik listelerine yer verdim... Eh hani "dükkanı kapattı" demesinler diye.
Yeni yıla girdik, nerdeyse listelere de yer veresim kalmadı. Böyle giderse, blok tozlu vitrinleriye, üzerine ölü toprağı serpilmiş gibi terk edilmiş vahşi batı kasabasına dönecekti. Açıkcası bu da pek umrumda olmayacaktı hani.
Geçen hafta eskilerden sevgili dostum Burak Özcü'nün bir youtube videosuyla karşılaştım. 'Voidreaper' adını verdiği bu youtube sayfasında eline gitarını alıp, bir güzel çekim yapmış. Bizim Burak eskilerdendir. Daha ortada kimse yokken onlar Kabataş Erkek Lisesi'nde okurken Pegasus ismini verdikleri heavy metal grubunu kurmuşlardı. Bir anlamda kardeş grupları olan Lords ile birlikte yaptıkları konserler de unutulmazlardandı. Daha sonra onu Critical Mass adını verdikleri thrash metal grubunda gitarda görecektik. İşte bu Voidreaper youtube sayfasına eski zamanlardan Critical Mass kayıtlarını da koyuvermiş.
O yıllardan sonra rock barlar devri başlayacak ve ortalık cover gruplarıyla dolacaktı. Bizim Burak da hukuk fakültesinde okumaya başladı ve sonrasında da avukat oldu. Sonraları bağı kopardık. On küsur yıl önce telefonla ara sıra "Cöh He" der gibi görüştük. Ancak geçen yıl benim youtube yayınlarımı takip eden Burak ile daha sık görüşür olduk.
Burak, şimdilerde İzmir'de yaşıyor yoksa İstanbul'da olsa kesinlikle daha sık görüşürdük. O mesleğini icra ediyor ve yanısıra hayat gailesi vesaire derken müziği ve gitaristliğini de yan cebinde taşıyor. Yok öyle eskisi gibi grubu falan yok ama müzik yapmaktan kopmadı, vakti geliyor sokağa küçük anfisini kurup elektro gitarıyla sokak müzisyeni olarak da icrasını yapıyor. Kibir yapmadan genç müzisyenlerle birlikte çalıyor. Yani Burak için müzik hala çok ciddi bir iş.
İşte geçen hafta da bana gönderdiği bir mesajla youtube kanalından haberdar oldum. J.Satriani'nin "Forgotten Part II"yi elektro gitarını eline alarak yorumlamış. İzlerken öyle keyif aldım ki o çekimi hiç yoksa 5 kere izledim, 5 kere de dinledim. Yorum nasıldı derseniz, onu gitara hakim kulaklar (tabi ki gitaristler) bilir. Ancak bu yorum benim için başka açıdan öneme haizdi. Burak gitarını eline alırken büyük bir haz içinde yorumuna başlıyor. O anda odanın duvarının üzerine asılı iki gitar gözüme çarpıyor, adeta Burak Aga bizi ne zaman programa çıkaracan der gibi. Sonra kadraja yarısı giren Pegasus ve Lords konser afişi ile sadece kenarı kadraja giren Critical Mass konser afişi gözümden kaçmıyor. O afişin üzerinde yazı falan görülmüyor ama ben onun Critical Mass afişi olduğunu hissediyorum, yılların yaşanmışlığı var di mi ama.
Bu buluşmada aradan kesinlikle 35 küsur yıl geçmiş ama sanki Burak 17 yaşında Etiler'deki odasında gibi, yani her şey aynı eskisi gibi. Tek fark, şimdi İzmir'deki odasında o iki konser posteri çerçeve içinde.
Sözün özü Burak Özcü bana inanılmaz bir moral verdi. Blues Perişan blog'daki "yazı okunmuyor" küskünlüğüme bir son verdi. Madem o gitarı eline alıp bana böyle bir ivme verdi, o zaman şunu dedim, "Yazı okunmazsa okunmasın ama ben inadına yazacağım." Ve bu yılın ilk yazısına da böylece başlıyorum. Sadece yazmakla kalmayacağım, bu blog'ta yıllarca donmuş kalmış olan bölümleri de canlandıracağım. Bakın hele hiç yoksa on yıldır "Radyo programı yakında" diyor ve o öyle şaka gibi kalmış. Hepsini elden geçirmek yani bir güzel toz almak lazım.
İşte böyle oldu sevgili dostum Burak beni böyle canlandırdı. Bu arada Burak sen de arayı fazla açma, youtube'ta yeni videonu bekliyorum.
APTULİKA
12 Ocak 2026
