Diamond Head'in dönüşü

İngilizlerin öncü heavy metal gruplarından Dimond Head yıllar sonra tekrar bir araya gelerek muhteşem bir dönüş yapıyor. Grup Mayıs ayında başlayacak ve Ağustos ayına dek sürecek Amerika konser turnesi için kolları sıvadı. 
Diamod Head'in kurucu gitaristinin öncülüğünde yeni elemanlarla toplanan grup, 17 Mayıs 2017'de ilk konserine Oklohama'da çıkacak. Mayıs ayının 27'sine kadar sürecek bu turnenin ilk bölümünden sonra grup Ağustos ayında da konser turlarına devam edecek. 

Diamond Head ismi bugün yeni kuşak hatta orta kuşak dinleyiciye bile yabancı gelebilir. 1976 yılında kurulan grup, daha heavy metal ismi telaffuz bile edilmezken, İngiltere'de öncü bir çıkış yapmışlardı. O zaman bu grupların yaptığı tarza "New Wave  of British Heavy Metal" adı verilecekti. Bu grupların çoğu İngiltere'de ve çok ünü hedeflemeyen gruplardan oluşuyordu. Büyük plak şirketleriyle işleri olmuyordu daha bağımsız şirketlerle plak yapıyor, meraklılarına konserler veriyorlardı. 1980'li yıllara geldiğimizde onların açtıkları bu yoldan Iron Maiden, Def Leppard gibi gruplar çıkış yapacaktı. 
Öncü bir görev yapsalar da  "New Wave of British Heavy Metal" grupları pek bilinmedi. Diamond Head de bunlardan biriydi. Ancak onları takip eden, unutmayan sıkı rock dinleyicileri de her zaman olmuştu. Bunlardan biri de Metallica'nın davulcusu Lars Ulrich'di. Ulrich grubu Metallica'nın ilk "Garage Days" albümünde Diamond Head kavırları yapınca , millet "bu ne yahu, ne güzelmiş" dedi ve grup tekrar tanındı. Metallica'nın Diamond Head'den yaptığı kavırları  şöyle bir hatırlarsak Am I Evil, Helpless, The Prince,ve It’s Electric'i sayabiliriz. 

  Diamond Head'in dönüş kadrosu da şu şekilde oluşuyor:
Brian Tatler - Gitar (kurucu eleman (1976))
Rasmus Bom Andersen - Vokal  
Abbz Abberley - Gitar
Dean Ashton - Bas 
Karl Wilcox - Davul

Blues Perişan Liste 50 (5 Mayıs 2017) - 13. Hafta

ALBÜMLER

1- MONSTER MIKE WELCH and MIKE LEDBETTER 
- Right Place, Right Time (4) 2

2- COCO MONTOYA  - Hard Truth ( 1 ) - 6

3 - SEAN CHAMBERS  - Trouble and Whiskey ( 3 ) - 3

4 - ERIC BIBB  - Migration Blues  (2) - 5
5 - BUDDA POWER BLUES BAND and MARIA JOAO - The Blues (8) - 5
6 - ROLLING STONES - Blue and Lonesome (5) - 13
7 - DEEP PURPLE - Infinite  ( 9 ) - 4
8 - JOHN MAYALL - Talk About That (10) - 13
9 - ELVIN BISHOP'S BIG FUN TRIO  - Elvin Bishop's Big Fun Trio (14) - 8 
10 - CHRIS ANTONIK - Monarch (12 ) - 3
11 - ERJA LYYTINEN  - Stolen Hearts  (11) - 3
12 - JULIAN SAS   - Feelin' Alive (7) - 7
13 - TEDESCHI TRUCKS BAND  - Live From The Fox Oakland (6) - 5
14 - JOSHUA BATTON - Searching For Answers ( - ) 1 
15 - BEGGARS BLUE - New Boots ( - ) 1 
16 - RICHIE KOTZEN  - Sailting Earth ( - ) 1 
17- SAMANTHA FISH - Chills and Fever  ( 13 ) - 6
18- BAYOU SIDE - Unbound ( - ) - 1
19- DIRTY BOURBON RIVER SHOW - The Flying Musical Circus  ( - ) - 1
20- BETH HART  - Fire On The Floor (15) - 11
21- TAMIKREST - KIDAL ( - ) - 3
22 - BLUESMATES - Come and Shake Your Body  ( - ) - 1
23 - QSP - Quatro, Scott, Powell  ( - ) - 1
24 - TANDEM UNICYLE  - Tandem Unicyle ( - ) - 1
25 - MARCUS KING BAND   - Marcus King Band ( - ) - 11



PARÇALAR

1 - COCO MONTOYA  - Lost In The Bottle (3) - 5

2 - BETH HART - Fatman ( 7 ) 12

3 - MARCUS KING BAND - Rita Is Gone  (1) - 12

4 - JOHN MAYALL - The Devil Must Be Laughning (2) - 13
5 -  BUDDA POWER BLUES  and Maria Joao - I Lost A Friend (9) - 3
6 - ROLLING STONES  - I Can't Quit You Baby (6) - 13
7 - ZOE SCHWARZ BLUE COMMOTION  - Broken (4) - 6
 8 - COCO MONTOYA - Old Habits Are Hard To Break (8) - 5
 9 - SEAN CHAMBERS  - Be Careful with A Fool  (10) - 3
10 - JULIAN SAS - High and Low (5) -  8
11- MONSTER MIKE WELCH and MIKE LEDBETTER - I Can't Stop Baby ( 13 ) - 2
12 - BEGGARS BLUE   - Satisfied Man  (14) - 2
13 - JOSHUA BATTEN    - Homemade Wine  ( - ) - 1
14 - THE DIRTY BOURBON RIVER SHOW  - All My Friends Are Dead  ( - ) - 1
15 - DELBERT MC CLINTON - Doin' What You Do (11) - 13
16 - ERJA LYYTINEN - Rocking Chair (-) - 1 
17 - CHRIS ANTONIK - I'd Burn It All Down (-) - 1 
18 - RICHIE KOTZEN - End of Earth (-) - 1 
19 - BLUES IMAGE - Pay My Dues (15 ) 4
20 -  DAVY KNOWLES  - What In The World  (12) - 8
21 -  BAYOU SIDE  - I Get Lost  (-) - 1
22 -  ERIC BIBB  - This Land is Your Land  (-) - 1
23 -  BLUESMATES  - Jakarta  (-) - 1
24 -  TANDOM UNICYCLE  - Lately Red Feather  (-) - 1
25 -  TAMIKREST  - Atwitas  (-) - 3


 Editoryal Listeyi 
bu blog'un yazarları
 oluşturuyor. 
Parentez içindekiler geçen haftaki durumu belirtir. 
(-) : listeye yeni girenler.
Parentezin yanındaki mavi renkli sayı: Listede kaç haftadır bulunduğunu belirtir

  

Erja Lyytinen'den "Çalınan Kalpler"

Finlandiya'dan bir kadın blues gitaristi: ERJA LYYTINEN 

Son dönemde kadın blues rock gitaristleri birbiri ardına geliyor. Ana Popovic'in albümünü ilk gördüğümde radyoda çalmak içinn koşturmuştum. Nedendir bilinmez kadın gitaristleri görünce hala şaşırırız. Hele 1970'li yılların rock sahnesinde kızlardan kurulu Runaways ve Suzi Quatro bir numune gibiydi. O kadar eskilere gitmemize gerek yok daha doksanlara kadar rock gruplarında hatun olursa hemen "kızlardan kurulu rock grubu" ibaresini koyardık. Eh bu ibarede de bir şaşırma söz konusuydu, ister istemez. Sanki ondokuzuncu yüzyılda kadınların bilimle uğraşması ile insanlığın ilk kez karşılaşması gibi ya da politikaya el atması gibi yeni bir hadiseydi. 

Daha şunun surasında yirmi yıl öncesi bile kadınlardan kurulu rock grubuna ya da kadın gitariste şaşırırırken, neredeyse yüzyıl öncesi blues müziğinde siyahi kadın gitaristler vardı. Bunlardan biri de 1915 doğumlu blues gitaristi ve şarkıcısı Sister Rosetta Tharpe'dı. Tharpe gitar çalan hem de 1950'lerde elektro gitar çalan bir kadındı. Ne gariptir biz hala kadın gitarist duyunca şaşırıyoruz. Sanırım bu kısa zaman sonra şaşırmadığımız bir hadise haline gelecek. 
Nisan ayında çıkardığı yeni albümüyle tanıdığım Erja Lyytinen de kadın blues gitaristlerinden biri. Onun şaşırtıcılığı kadın olmasından değil, blues müziğinde örneğine sıkca rastlamadığımız bir ülke olan Finlandiya'dan çıkan bir müzisyen olmasından kaynaklanıyordu.
1976, Kuopio doğumlu Finlandiyalı gitarist ve vokalist, 15 yaşında gitara başlamış. Küçük yaşlarda akranlarının tersine Aretha Franklin, Koko Taylor dinleyen Erja, gitarıyla Bonnie Raitt'i görünce gitar çalmakta iyiden iyiye karar kılmış. Tabi alışıldık durumda öykü şöyle devam eder, "İlk grubunu kuran Erja, Helsinki'nin rock barlarında sahneye çıkar." Ancak bu olay böyle gelişmemiş ve bizim Erja, Kupio Senior Müzik Okulu'nda eğitim almış, ardından da Kuopio Konservatuarı'nı takiben Helsinki'deki Sibelius Akademi'de müzik okuyarak, bu bölümü de mastır derecesinde tamamlamış. 
İlk albümünü 2002 yılında "Attention" adıyla çıkartan Erja Lyytinen, bugüne dek on stüdyo, iki de konser albümü çıkartmış. 2010 yılında Walter Truot'un Britanya turnesinde ön grup olarak sahneye çıkmasıyla Avrupa çapında bir tanınmışlık elde etmiş. 
Erja Lyytinen yeni stüdyo albümü "Stolen Hearts"ı 7 nisan 2017 tarihinde Tuohi Records etiketiyle çıkardı. Helsinki'deki Sonic Pump Stüdyoları'nda kaydedilen albümün prodüktörlüğünü Chris Kimsey üstlenmiş. Chris Kimsey ismini daha önceden Rolling Stones'ın "Sticky Fingers and Some Girls" albümünden de hatırlayacağız.
Fender Stratocaster gitar kullanan Erja Lyytinen, gitarın yanısıra vokaliyle de dikkat çektiği gibi iyi bir söz yazarı ve besteci. "Stolen Heart" albümündeki şarkıların sözleri de kimi zaman dünya ahvalini sorgulayıcı kimi zaman da aşk meşk ama bir öykü tadında sunuluyor. 

Çizgili deftere CHRIS ANTONIK albümü

Çizgi: Aptulika
 www.aptulika.com

Hükümdarlığın top atışları...CHRIS ANTONIK

Kanadalı gitarist ve vokalist Chris Antonik "Monark" albümünü çıkardı.

Gitaristlerin ego yükseklikleri bilinen bir durumdur. Kimileri kendi egolarına hakim olur ve dinleyici onların krallığını ilan eder kimi gitaristler de kral benim diye çıkar ama o ilan ettikleri hükümdarlık sarayının altında kalırlar.

Kanadalı gitarist Chris Antonik'in son albümünün ismine bakınca aklıma hemen yukarda yazdığım sözler geliverdi. Antonik daha 5 yıllık kariyer artı üçüncü albümde bu krallığı ilan ediyorsa vay haline dedimse de sonradan albümde yer alan "The Monarch and the Wrecking Ball" parçasının albüme isim babalığı yaptığını anlayınca rahatladım.

Torontolu blues rock gitaristi Chris Antonik, 2011 yılında Kanada'nın en iyi Blues sanatcısı olarak gösterilmiş. 2013 yılında çıkan ikinci albümü "Better For You" ile ülkesinde liste başarısı da yakalayan sanatçı, yeni çıkan "Monarch" albümüyle şimdi de dünya çapında bir kariyere adım atmaya çalışıyor.
11 parçanın yer aldığı albümde şarkıların besteleri Antonik'e ait olup, gitarın yanısıra vokali de üstleniyor. Chris Antonik'in gitarı için değil ama vokali için çok Bonamassa etkisini gördüğümü söyleyebilirim. Bunda da garipsenecek bir durum yok gibi çünkü son 10 yılın blues'taki damgası Joe Bonamassa olduğu su götürmez bir gerçek. Bu yüzden de onun etkisi sadece Chris Antonik'te değil, son dönemin bir çok isminde görülüyor, bu da gayet doğal.
Chris Antonik'in "Monarch" albümünde Kanadalı rock grubu Big Wreck'in davulcusu Chuck Keeping çalarken, bas gitarıyla Guenther Kapella eşlik etmiş. Antonik'in grubunda keyboardıyla tuşların ruhumuza yansımasını sağlayan Jesse O'Brien'i ayrıca vurgulamak doğru olur. Albümde nefesli enstrümanların katkısı da hatırı sayılır derecede.

Çizme'nin üstünde Blues

İtalyan Blues 
üçlüsü 
Bayou Side
 ikinci albümünü
 22 Nisan 2017
tarihinde 
çıkardı.



Bayou Side elemanlarına her ne kadar İtalyan desek de aklınıza hemen delişmen Akdenizli bir görüntü gelivermesin. Bu agalar İtalya'nın en kuzeyinde bir yer olan Bruneck'ten, yani Alman özellikleri daha ağır basıyor. Zaten Bruneck'te İtalyanca konuşan insan sayısı yüzde 15 düzeyince, asıl kullanılan dil Almanca ve nufusa oranı ise yüzde 83.
Bruneck'te 2010 yılında kurulan Bayou Side, köklere inen bir tavırda blues yapıyor. Tarzlarına Mississippi geleneğinden gelen Delta Blues diyebiliriz. Buna bir de Avrupa folk ve caz müziğini de eklersek grubun tavrı ortaya çıkıyor. Fırça bagetli davul vuruşları. kontrbas ve akustik gitarlı ilginç bir üçlü.
Grup ilk albümünü "All I Feel" adıyla 2013 yılında yapmış. Bu çalışmada daha çok kavırlardan oluşan parçalar yer alırken, 22 Nisan'da piyasaya çıkan ikinci albümleri "Unbound" da ise özgün besteleri yer alıyor.
Bruneckli üç elemandan kurulu Bayou Side'da gitar ve vokali üstlenen Hubert Dorigatti konservatuar kökenli bir müzisyen. Viyana ve Torento konservatuarlarında eğitim gören sanatçı köken olarak caz'dan geliyor, bir ara Bob Dylan Tribute Band ile çalışmalar yapmış. En son noktada da durağı blues olmuş.
Grubun kontrbascısı Klaus Telfser de konservatuarlı ve halen Sconla de Musica Engiadina Bassa'da öğretim görevlisi olarak dersler veriyor. Davulcu Peter Paul Hofmann grubun ritm ayağını oluşturuyor. Bayou Side'ın son albümünde konuk sanatçı olarak  Giulio Bouzet da armonikasıyla katılmış. 
Delta blues'ın köklerinde avrupa esintilerinde ve caz ağırlığında bir şeyler arıyorsanız Bayou Side ilginç bir durak diyebiliriz. 

Richie Kotzen Soul'u

Richie Kotzen bu ay yirmibirinci solo albümünü çıkardı. 

14 Nisan 2017'de çıkan bu çalışmanın ismi "Sailting Earth". 

"Mother Head's Family Reunion" albümünün CD'sini aldığım günü çok iyi hatırlarım. Bizim Penta Cenk'in (Ünnü) Beşiktaş'taki Pena müzik dükkanından almıştım, Richie Kotzen'in bu albümünü. Çıkış tarihi 1994'ü ama ben bu albümü doksanların sonunda alacaktım. Eve gelip, dinlediğimde de dönemin çöllüğünde bana ilaç gibi gelen bir müzikle karşılacak ve keyfim yerine gelecekti. O dönemlerde dinleyeceğim gruplar çok azalmıştı ve yeni hakim olan rock tarzlarından da pek haz etmiyordum. Dolayısıyla bu albüm moralimi düzeltmişti. 

Çizim : Aptulika
aptulelcioglu@gmail.com

Richie Kotzen ismini glam rock - hair metal grubu Poison'un gitaristi olarak bilirdim. Bu grubu pek sevmesem de Kotzen'i ayrı bir yere koyacaktım. "Mother Head's Family Reunion" da Kotzen'in Poison'dan ayrıldıktan sonra yaptığı bir solo albümdü. Bu çalışmayı o kadar çok sevmiştim ki albümün ismi sanki yetmişlerden kalma bir grup ismi havasını da veriyordu, ayrıca kapakta ispanyol paça pantolonuyla poz veren Richie Kotzen'in sağında ve solunda iki elemanın durması da umudumu arttırıyordu. Bu solodan sonra Mother Head's Femily Reunion grubu diye devam ederler (ya da etmişlerdir) diye heveslenecektim. Bu beklentim tabiki olmadı ve Kotzen gene solo albümlerine devam etti. O günden bu güne de  "Mother Head's Family Reunion" hep ayrıcalıklıdır ve Kotzen için hep referansım bu albüm olmuştur. Her Richie Kotzen albümü çıkışında aynı tadı bulmak için atılırım, sonra gene bu albüme dönerim. Ben artık o 1994 yılı "Mother Head's Family Reunion" albümüne tek albümlük bir grup muamelesi yapıyorum.
Richie Kotzen bu ay yirmibirinci solo albümünü çıkardı. 14 Nisan 2017'de çıkan bu çalışmanın ismi "Sailting Earth". Tabi ben bu albüme de büyük bir heyecanla atıldım ama bu sefer 1994'tekiyle bir yarışa sokmadığım için bir düş kırıklığı yaşamadım. "Sailting Earth"ün bende bıraktığı ilk intiba, yoğun bir rhythm and blues, soul etkisinin hakimiyetiydi. Bir Whitesnake havası ve tabi David Coverdale'in Deep Purple'a girdiği dönemdeki etki gibi bir şeydi bu. Richie Kotzen'i Poison'la tanımış olsak da merakları arasında caz rock ve soul tarzları da vardır. O efsanevi "Mother Head's Family Reunion" çalışmasında yer alan soul grubu Four Tops'un "Reach Out I'll Be There" isimli klasiğinin Kotzen yorumu yer alır ki, orada bu parçayı hard'n heavy boyutunda dinlemenin verdiği tad anlatılamaz. Orada da Kotzen'in soul'a merakını görebiliriz. 
"Sailting Earth" albümünden önce Kotzen'i 2012'de Dream Theater'in davulcusu Mike Portnoy ve basgitar virtiözü Billy Sheehan ile birlikte kurduğu "Super Group" The Winery Dogs ile görmüştük. Onlarla yaptığı iki albümden sonra şimdilerde Richie Kotzen solo projeleriyle yoluna devam ediyor. "Sailting Earth" gitaristin dünyasını samimiyetle açtığı bir albüm. Poison günlerini ya da benim gibi "Mother Head's..." etkisini arayanlar için çok beklentilere cevap vermeyebilir ama kendi halinde ve soul etkisi güzel diyebiliriz. Ben kendi adıma vokale kulağımı vererek daha bir keyif alıyorum. 
Aptulika