Atlanta Rhythm Section'ın Ritmi Sustu.

Atlanta Rhythm Section isimli grubun plaklarını ikinci el satış yapılan yerlerde görüp  hep es geçmişimdir. İsminden midir yoksa plak kapaklarından mıdır nedir bilinmez ama her gördüğümde ya disko plağı ya da country plağı sanıp, hiç ilgilenmemişimdi. 

Bu grubu çok çok sonraları keşfedecektim. Ayıp... hem de çok ayıptır söylemesi... pandemi kapanmaları döneminde spotify'den detaylı dinleyip keyfine varacaktım. Hoş bazı parçalarını daha önceden kulak aşinalığı olarak biliyormuşum ama o grubun parçası olduğuna vakıf değilmişim. 

ABD'nin güneylilerinin politik yanlarıyla her ne kadar barışık olmasam da Southern Rock tarzlarına dayanamama derecesinde sevdalıyımdır. İşte Atlanta Rhythm Section grubu da Güney Rock gruplarından biri ve her ne kadar geç tanımış olsam da onlarda bu yöre ve tarzın renk çeşitliliklerinden biri. Gitarın önde olduğu bir grup olmasına rağmen öyle güzel bir bir klavye tınısı vardır ki belki de grubun ismindeki ritm duygusunu o piyano tuşelerinde buluruz.

 Grubun en uzun süreli kalan kurucu elemanı Dean Daughtry  o akılcı temeli oluşturan klavyelerin başındaki kaptandır. 

İşte o Dean Daughtry'i dün (26 Ocak 2023) 76 yaşında iken kaybettik. 

Aptulika

Atlanta Rhythm Section'ın gitaristi Barry Bailey Öldü

 Southern (Güney) Rock'ın unutulmaz grubu Atlanta Rhythm Section'ın gitaristi Barry Bailey, 73 yaşında hayata veda etti. Yıllardır multipl skleroz yani MS hastalığı ile mücadele eden gitarist, 12 Mart, cumartesi gecesi uykusunda öldü. 

1970 yılında Rodney Justo (vokal), Barry Bailey (gitar), Paul Goddard (bass), Dean Daughtry (keyboards), Robert Nix (davul) ve James B. Cobb, Jr. (gitar) tarafından kurulan grup, Studio One için yapılan plak kayıtlarında çalmak için kurulmuştu. Aralarında Roy Orbison'un da olduğu albüm kayıtlarında çalan grup Decca plak şirketinin dikkatini  çekecek ve kendi besteelerinden oluşan ilk albümleri 1972 yılında çıkacaktı. Ardından "Back Up Against Tha Wall" albümünü yapan grup, 1976'da yayımlanan " A Rock and Roll Alternative" ile yüksek bir satış yapacak ve listelere girecekti. 1978 yılında çıkan "Champagne Jam" ile başarıyı daha da yükselten grup, yüksek albüm satışıyla platin plak alacaktı. “So in to You,” "I'm Not Gonna Let It Bother Me Tonight," "Imaginary Lover," "Do It or Die" ve “Spooky.” gibi parçalarıyla listelere giren grup, Who, the Rolling Stones, Bob Seger, Foreigner, Heart, Cheap Trick ve Aerosmith gibi gruplarla birlikte konserlere çıkacaktı. 

Atlanta Rhythm Section'ın bugüne kadar yaptığı 18 albümde eksiksiz yer alan gitarist Barry Bailey, temiz soundu ve ölçülü (ama kalbe işleyen) sololarıyla unutulmayacaktır.

APTULİKA  

Güneyli Biraderlerin 'Meleksi" Sesi

Güzelim grup The Allman Brothers Band'in  hayatımızda yenri büyüktür. Hele ki benim için en ayrıcalıklı Güney Rock grubudur diyebilirim. 27 Mayıs 2017'de bu grubun kurucusu ve vokalisti Gregg Allman'ı ıyitirdik. Onunla ilgili iki kelam edip, bir yazı yazmak istedim. Ancak bu yazı onu hayatını sunan bir yazı olmayacak. Öylesi geniş bir dosyayı her zaman olduğu gibi Cenk Akyol'dan bekliyoruz tabiki. Onun güzel anlatımı ve yanısıra müziğini derinliğine inceleyen yazıları her daim algımızı ve ilgimizi kuvvetlendiriyor, buna da bizi fena alıştırdığı için yaapacak bir şey yok, kendi kabahati. 
Ben şimdi Gregg Allman ve muhteşem grubu The Allman Brothers Band ile ilgili kendi evrenimden bir yazıya yer vereceğim. Umarım beğenirsiniz. 

Aptulika

ABD ve Güneylileri denildi mi politik olarak hiç bir zaman aynı yerde bulunmadığım bir nevi kan uyuşmazlığı söz konusudur. Ama buna karşın, bu diyarda yapılan rock gönlümü her daim çelmiştir. Bir çelişkiler yumağı olan dünyanın bana ettiği oyun da bu olsa gerek. Hala evimde Ted Nugent'in bütün albümleri plak halinde bulunur ve dinlerken de keyif alırım. Bu ağır sağcı abi geçen ay Trump ile Beyaz Saray'da görüşmeye giden tek müzisyendi. Onunla kalsa iyi en ağır sağ söylemleri söyleyip, ABD emperyalizmine övgüler düzmesi de cabası. Ama plaklarından birini kaybetmeye bile kıyamam.
Tutkunu olduğum o kadar çok Güney Rock grubu vardır ki, hiç birinden vazgeçemem. Bunların hepsi Ted Nugent gibi tahtası eksik sağcı değildir ama gene de bir sorun olabilir.  

Güney Rock grupları öyledir, böyledir ama inanılmaz doğal, samimi müzikleri vardır. Folk bir nebze de country'den hiç haz etmesem de bu iş Güney Rock gruplarında bir anda değişip bir keyfe dönüşür.
Lynyrd Skynyrd, CCR, Mountain, ZZ Top,Molly Hatchet,  Blackfoot, Marshal Tucker Band ve daha niceleri sayılabilir. Ama bunların arasında bir grup vardır ki onun yeri benim için hep ayrı olmuştur. Bu grup The Allman Brothers Band'dır. Bu grup benim için öyle ayrıcalıklıdır ki onları dinlerken gaza gelmek değil gözlerimi kapayıp, iç dünyama kapanmak söz konusudur.
The Allman Brothers'ın özelliklerini ve tabii ayrıcalıklarını sıralamam gerekirse şunlar çıkar:
1 - Onların müziğinde ağırlıklı olarak rock, blues, country, soul ve caz birleşir. Böylece ortaya nefis bir alameti farikası çıkıverir.
2 - Adından da anlaşılacağı gibi Allman biraderlerin yani bir aile grubudur. Bu özellikleri yıllar içinde sürer ve yeni katılanlar da bir akraba gibi gözükür.
3 - Bu gruptan yeni albüm yeni şarkı beklemek gibi bir kaygı içine girmenize gerek yoktur. En eski parçalarını bile dinlediğinizde size yeni gibi gelir. Yani bıkmazsınız.
4 - Eski parçalarını konserlerinde dinlediğinizde yeni bir yorumla yepyeni bir hale gelir. 
5 - Parçaların süresini uzatır, doğaçlama katarlar. Bu da çok güzeldir.
6 - Müziklerinde doğaçlamalar kimi zaman sanki caz rock grubu dinliyormussunuz gibi olur.
7 - Grubun efsane elemanı Duane Allman yetmişli yıllarda bir kaza sonucu ölmüştür. Harika bir gitaristtir yeri dolmaz. Ancak ondan sonra gelen gitaristlerden Warren Haynes, Gov't Mule isimli jam grubunu kurmuştur. Bu dünya için öyle büyük bir nimettir ki adam konserlerini yetmişli yıllar gibi uzun doğaçlamalara bırakır. Bazı konser kayıtlarında bir parçanın süresi 25 dakikaya bile çıkmıştır.  
The Allman Brothers'ın bir başka gitaristi de Derek Truck'tır. O da hanımı Susan Tedeschi ile birlikte Tedeschi Trucks Band'i kurmuşlardır. Ha bu elemanlar grup kurdu diye The Allman Brothers Band'den koptular sanmayın. Bir konser olur hepsi gene aileye dönerler.

Allman Brothers Band'i sevmemi ve ayrıcalıklı yanlarını daha yeni maddelerle  de anlatabilirim ama siz şimdi bu kadarıyla idare edin. Ben şimdi asıl konuya döneceğim. Bu grubun efsane elemanı Gregg Allman'ı geçtiğimiz cumartesi günü 69 yaşındayken yitirdik. Son on yıldır varlığından ve yaptığı çalışmalardan en haz duyduğum müzisyenlerden biriydi. Onun bir hayli solo çalışması da yanımda bana yarenlik etmişti bu on yıl içinde. Gregg Allman'ın müzikal özelliklerini bundan önce blogda yer verdiğim yazıda Warren Haynes çok güzel anlatmıştı. Siz okumuş ya da okuyacak olursanız tekrar yapacağım ama Gregg Allman'ın sesindeki yumuşaklık ile sertlik çelişmelerinin birleşimi ortaya gerçekten akıl almaz bir harikalık çıkartıyor. O yazıda bu büyük ustanın sadece bir vokalist değil iyi bir besteci ve şarkı sözü yazarı olduğu da zikredilmişti ama asıl önemli yanı unutulmuştu. Gregg Allman başlı başına bir tuşlu çalgılar ustası bir piyanist. Grubun o harikulade caz ile temas eden tınıları onun klavyesinden iştahlanıyordu.

The Allman Brothers Band 1971'de gitaristi Duane Allman'ı bir kaza sonucu kaybetmişti. Bu yeri doldurulamayacak bir kayıptı. Şimdi de Gregg Allman'ı yitirdik. Onun gibisi de gelmeyecek ama benim kanımca The Allman Brothers bir aile olduğu gibi okuldan (ekolden) gelen yeni birileriyle de yoluna devam edecek. En azından bunun olmasını istiyorum çünkü dünyanın bu duyguya fena halde ihtiyacı var. En kötü ihtimalle ( nasıl bir kötü ihtimalse ) Gov't Mule ile Tedeschi Trucks Band ile o tadı yeni tadları da katarak dinlemeye devam ederiz.
Ama son söz olarak söyle bir,
"Duane ve Gregg Allman biraderler, sizlere hayatıma kattığınız güzellikler ve anlam için binlerce teşekkürler!"
diye haykırayım.

APTULİKA