THE MASHINA’dan ESKİ ŞARKI bu cuma günü geliyor!

THE MASHINA grubunu artık biliyorsunuz ve ilk single'ları olan "Thunder, Wind and Rain"in kapak çizimini yapmıştım. Grubun yeni teklisi "Eski Şarkı" da bu Cuma (12 Mayıs 2023) çıkıyor. 

THE MASHINA'nın MIRAGE Stüdyolarında Ayhan Aydın tarafından kaydedilen ikinci teklisi "Eski Şarkı", iki şarkıdan oluşan "A Monk and a Pirate ..." projesinin ilk ayağı. Grubun performans görüntülerinin çekimi ve AI prodüksiyonu ise Slim Rödrigüez tarafından yapıldı.

THE MASHINA’dan ESKİ ŞARKI 

"A Monk and a Pirate ..." Vol.1

12 Mayıs'ta yayında!

Alper Skull; 80'lerde, Dr.Skull'ın ilk zamanlarında başlayıp yarım bıraktığı eski şarkıyı THE MASHINA ile birlikte tamamladı.

Kapak Resmi: Aptulika / Blues Perişan 

Arka Plan: Slim Rödrigüez (AI)

Kapak Tasarımı: Bora Egemen, Kırmızı Tasarım

Cuma günü çıkacak olan bu parçadan kısa bir bölümü aşağıdan izleyebilirsiniz...Tamamını dinlemek için bir gün kaldı. 

The MASHINA'ın ilk teklisi 19 Ağustos 2022'de

Ankara'nın köklü rock gruplarında çalmış multi-enstrumantalist müzisyenler tarafından kurulmuş olan  The MASHINA'nın ilk teklisi  bu Cuma günü tüm dijital platformlar ve YouTube'da...

МАШИНА the MASHINA (Bulgarca: Makine) geçmişte Ankara'nın köklü rock gruplarında çalmış multi-enstrumantalist müzisyenlerin 2022 yılı başlarında Ural Doruk'un projesiyle bir araya gelerek kurdukları bir old-school heavy metal grubudur.

Mashina; vokalde Cem Özçelik (Derin6, Radyokraft, Metabolic), gitar ve geri vokallerde Ural Doruk (Diken, HotworxxX), bas ve geri vokallerde Bora Egemen (Karakedi), davul ve geri vokallerde Alper Yarangümeli'den (Dr.Skull, Karakedi) oluşmaktadır. 

Grubun ilk teklisi "Thunder, Wind and Rain"; Mirage Stüdyolarında Ayhan Aydın tarafından kaydedilmiş, miks ve mastering Uğur Karaman tarafından yapılmıştır. Bu çıkan ilk teklinin kapak çalışmasını da Aptulika yapmıştır.

Makinistler 2022 yılı içinde yayımlanacak olan “Dr.Skull Tribute Albüm” için de bir cover şarkı kaydetmiş olup halen ilk albümlerinin hazırlıklarına devam etmektedirler.

 

Dadal Skull ya da Dr. Skull hakkında 3 yazı - 3

Üçüncü yazı: Nasıl bitti? 



Soru yanlış. 

Bitmedi. 

Bitmiş olsaydı 24 Ocak gecesini yaşamazdık. 

Razor’un ( kendilerine de binlerce teşekkür ederim, yakın zamanda tanışmayı ümit ediyorum bu yeni nesil canavarlarla) bir büyük katkısı da bir şekilde sağlama yapmamıza fırsat vermeleri idi. 

Enteresan bir durumdur, bazen cover dinleyerek sevdiğiniz grubu ya da müzisyeni yeniden farklı bir yerden yakalarsınız. Tarihte yapılmış en iyi tribute albümü olduğu konusunda ısrar ettiğim “Where the Pyramid meets the eye” olsun, “Tower of Song” olsun “Step Right Up” olsun şarkıların iyi yorumlandıkça güzelleştiğini, çeşitlendiğini ve renklendiğini söylerler bize. Onları dinleriz ve kaynağa yeniden dönme ihtiyacı hissederiz. İşte böyle bir kafayla Razor’ın Dr.Skull coverlarını dinlerken  ortadan ikiye bölündüm ve kendi kendime içimden konuşmaya başladım ( bazı riskler nedeniyle açıktan yapamıyorum bu tür konuşmaları ) 


dadal 1 - “olm bu şarkılar acayip iyiymiş ya la, süpermiş”


dadal 2 -  “ lan salak, kaç senedir dinliyorsun ya manyak gibi, yeni mi anladın” 


dadal 1 -  “ olm ben onları bildik güzel şarkılar diye normal bir şekilde dinliyordum” 


dadal 2 -  “ lan abuk subuk konuşma, anormal olacak halleri yoktu ya”


dadal 1 - “ya öyle değil be, hiç başkasından dinlememiştim işte, çok sevdim”


dadal 2 -  “ ee dinledin bak, hem adamlar süper de çaldı”


dadal 1 -  “işte olm, yeniden farkettim, farkına vardım”


dadal 2 -  “ yeni mi farkına vardın, salaksın” 


dadal 1 -  “ sus be, pis”



Sevgili okurlar, yavaş yavaş yazının sonunda geliyoruz. O gece, 24 Ocak gecesi çalıp söyleme ve bağırıp çağırma faslı bitip de imza kuyruğu oluştuğunda fonda da Dr.Skull parçaları çalıyordu doğal olarak. İlk iki albümden sonra hep üvey evlat muamelesi yaptığım Hershey Yolunda’dan parçaları dinlerken birden bu parçaların en fena ve ağır şekilde aslında 1990’ları değil de bugünü anlattığını hissettim. O dönem dinlediğimde bana fazla distopik gelen şarkı sözleri şimdi dinlendiğinde günlük hayattan alınmış kesitler gibiydi sanki. Aklımda “taa o zamandan bugünleri hissedip mi yazdılar” gibi ürkütücü düşünceler raks etmeye başladı birden. Sonra dedim ki kendime “dur bakalım, o belki de ayrı bir yazının konusudur.”



Sevgiyle kalın.                     

Dadal Skull ya da Dr. Skull hakkında 3 yazı - 2

İkinci Yazı: Nasıl Gelişti?



Özeti baştan yapalım, 
gayet güzel gelişti, 
süper gelişti, 
fantastik gelişti. 
Bir düş gibi gelişti. 
Her sorana “oradaydım olm” dedirtip kıskanma krizi yarattığım konserler mesela, 2 yıl arayla gelen iki kaset ve televizyon programları. 
Hepsi oldu. 
Peki olmayan neydi? 
Dr.Skull açısından bir eksiklik yoktu, bir hata ya da kabahat de. Bunun böyle olduğunu 25 sene sonra yaşayıp gördük zaten. Vizyonsuz yapımcılar, yeni renklenmiş ve kanallanmış ama çok heyecansız bir devlet televizyonu ve belki rock’ın bir alt kültür olarak pasaj önlerine sıkışıp kalması. Bu aşamada sosyoloji okuyan birisi daha derin tahliller yapabilir, oysa ben 24 Ocak gecesi bir anda gelip kafama üşüşen ve fırıldak gibi dönmeye başlayan anılarımı yazmaya niyetliyim. 

Evet, lafı bilerek uzatıyorum sanki, tartışalım diyene de saygım sonsuz ama benim için 1987-1992 yılları kesinlikle Dr. Skull yıllarıdır. Özellikle de konserler ve çoğunda bulunduğum provalar, oralardaki neşe ve eğlence. Şamata ve haylazlık…Hababam sınıfının rock hali. Konserlerin tümünün böyle 6-7 kamera ile kaydedilmemiş olması gerçekten çok yazık, böyle durumlarda sadece kendi bellek kayıtlarımıza başvurabiliyoruz çünkü. Ama sesleri duymak isteyenler ve o coşkuyu merak edenler için söylemek isterim ki bazı ses kayıtları mevcuttur, ileride setlere mi eklenir yoksa ayrı konser cd/plakları mı basılır bilemem. Basılsın mı diye sorarsanız, tek oyum var, gider “evet”e yapıştırırım.

Konserler, konserler, konserler…Fatih,  Aykut, Özdemir (bilinen en canavar Dr.Skull arşivcisi Tolga da var mıydı ki ilk ekipte, yoksa sonra mı katılmıştı )…bazı aksaklıkların olduğu bir konserden sonra (hangisiydi bilmiyorum) Baştepe ve Alper’in de önünde “ yahu, bu iş böyle gitmez, gitmemeli” diyoruz, “ekip kurmalıyız” diye atılıyoruz. Kuruyoruz da. Kuruyoruz evet ama ne nasıl yapılır bilmiyoruz, hepimiz farklı okullarda öğrenciyiz, kimimiz tıpta, kimimiz odtü’de ve Ankara’nın diğer okullarındayız. Kafamızda bölük pörçük fikirler, “şunu şöyle yapalım, bunu böyle yapalım…” Bir yerlerde buluşup notlar tutarak birbirimizi gece yarıları telefonla arayarak yavaş yavaş oluşturuyoruz sahne ekibini.  Yedek gitarlar, kablolar, güvenlik, görsel tasarımlar, slaytlar (Aptülika’nın ilk slaytı arkaya yansıyınca salonda kocaman bir VUUUU sesi…ve bizde biz başarmışlık hissi) konser kayıtları…hepsinden birileri sorumlu oluyor ve erkenden konser salonuna ( M Salonu) gidip sahne kurmaya başlıyoruz, göğsümüzde kimlik kartları, öyle giren çıkan belli değil durumları yok yani. Birisi duman makinesi de getiriyor ( nereden gelmişti ki o makine? ) ışıklar, ses efektleri, uvertürle konser açış…ecnebi diyarlarda ne varsa elimizden geldiğince taklit ediyoruz, kısmen tutturuyoruz  ve zaten canavar olan müziğe bir de görsellik ekleniyor, neticesinde M Salonuna günde iki konseri ful dolduracak seyirci gelmeye başlıyor. O efsane konserler başlıyor. 
Dr.Skull sadece M salonunda çalmıyor elbette, odtü festivali var, Bursa’ya bir rock şenliğine gidiyorlar, İstanbul konserleri oluyor, başka sinema konserleri var ( maalesef Ankara dışı hiçbir konserde eşlik edemiyorum ekibe) ama işte konserlerde enerji arttıkça artıyor, bir konserde Alper davulun ride ya da crash zilini kapıp seyircinin önüne geliyor ve zile vurdukça seyirciyi delirtiyor, biz deliren seyirciyi zapt etmekte güçlük çekiyoruz ama bu hareket de sonradan Dr.Skull konserlerinin değişmezlerinden biri oluyor. 


1989 Ankara A Bar

1989 yazında benim ızdırap kum saatim doluyor, oflaya puflaya okuduğum okulum bitiyor ve mecburi hizmete Ankara dışına gidiyorum. O yoğun koşuşturmanın yerini haberdar olununca hafta sonu otobüsle gelinip terminalden taksiyle ucu ucuna yetişilen konserler alıyor, bu arada afacanlar bir barda da sahne almaya başlıyorlar. Yeni yeni açılmaya başlanan ve yazılmamış bir kural gibi klasik rock ve blues çalınan Ankara barlar ortamında  sanırım ilk kez heavy metal ve punk çalınmaya başlanıyor. Bin kişinin karşısında nasıl canavar gibilerse 20 kişinin karşısında da öyleler, bir de belki de bar diye repertuarı da iyice serbest bırakıyorlar, geliyor Maiden’lar gidiyor Judaslar, araya Sex Pistols ve o pek sevilen  ayıpçı şarkılarıyla Dead Kennedys de karışıyor. Sanki Hendrix ve Kinks’den de yorumlar oluyor gibi kalmış bu arada aklımda, olmuştur kesin, repertuar o derece zengin. Bar ortamları konserlerden biraz  farklı,  seyirci laf atıyor, şakalar gırla gidiyor ve sonra bir bakmışsınız Alper ya da Baştepe elinde birası sizinle barda laflıyor.


A Bar 1990

Evet, sevgili okurlar, 1991 Ankara’ya dönüş yılım ama izdivaç, hem çok uzak hem de acayip yorucu bir işyeri, çok lazımmış gibi yeniden tahsile başlamak ve küçük ama sevimli bir rock grubu kurmak gibi bir sürü işe birden kalkışıyorum (nedense?). Konser ekiplerinde yokum çoğu zaman, yetişip izliyorum sadece A Bar konserleri.  Ama konserler yine o canavar konserler. Kurduğumuz cep model rock grubunun diğer 3 elemanı da Skull tayfası ile ya okul ya da semt arkadaşı, o yüzden görüştüğümüz zamanlarda laf dönüp dolaşıp yine Dr.Skull’a geliyor. Büyük hayalimiz müziğimizi epey  geliştirip bir konser için bile olsa Dr.Skull’a ön grup çıkmak. Olmuyor, olamıyor.

 Ve 1992 yılında Rools 4 Fools geliyor güm diye. Bana göre başyapıttır, hiç tartışmam. Bir bahçede rakılar ve biralar eşiğinde takıyoruz teybe ve uçuyoruz. Hepsi bildiğimiz, konserlerde defalarca dinlediğimiz parçalar aslında ama yine de uçuyoruz. “Olm soloya baksana lan” “ Baştepe değil mi bu, yok olm Ersöz la bu, onun tonu baksana” “ooo Alperi görüyon mu canavar yine” “ çift kros mu çalmış, yok yahu değil…yok yok çift kros”  “Alper caz davulcusu gibi la burda (bunu ben demiştim)” Böyle konuşmalar eşliğinde iki tur dinliyoruz Rools’u ve akşam oluyor sonra, kafalarda binlerce tınıyla evlere dağılıyoruz.  Ve sonra, kısa bir süre sonra Baştepe ile karşılaşıyoruz sokakta ve diyor ki bana “Ben”….”Amerika’ya gidiyorum”. Susuyorum ve sigaramdan derin bir nefes çekiyorum.

Yarın 

Üçüncü yazı: Nasıl bitti? 

Eski Dr. Skull günlerinden DADAL GÜNÇE yazılarıyla geliyor

1988'den 1994'e kadar neredeyse yılda üç, dört kez Ankara'ya gitmek alışkanlığım olmuştu. Bu gidiş sebeplerimin çoğu da Dr. Skull konserleri olmaktaydı. Hacettepe Tıp Fakültesi'nin o meşhur M Salonu, Dr. Skull konserleriyle aklıma öyle kazınmıştı ki 30 yıl sonra Dr Skull'ın "Wory Zover" albümünün plağına iç kapak hazırlamak için bu salonu fon olarak çizmeye karar verdiğimde çok zorlanmayacaktım, zira aklıma mıh gibi kazınmıştı zaten.  
O yıllardan unutulmazlardan biri de Dadal'dı. Daha hiç Dr. Skull dinlememişim ama methini duymuşum. Bir şekilde onlarla tanıştık. O zamanlarda mektup ya da telefonla iletişim kuruyoruz. Ben onlardan grupla ilgili dökümanlar istiyorum. Grubun davulcusu Alper (Al Pere), "Dadal'da bizim konserlerin fotoları var. Ondan alıp, sana gönderirim" diyor. Diyelim stüdyo kaydı gerekiyor, gene aynı cevap, "Dadal'da vardır."...  Bir Dadal'dır gidiyor yani. 
Sadece Dr. Skull değil Ankara'dan birileriyle karşılaşsam ve konu oradaki konserler olduğunda mutlaka Dadal ismi geçiyor. Adam gözümde ya pelerinli bir çizgi roman kahramanı ya da Dadaloğlu'nun rocker versiyonu gibi canlanıyor. 
İlk kez Ankara'ya Dr. Skull konseri için gittiğimde Alper'e, "Yahu şu Dadal kimdir? Tanıştırın beni!" diyecektim, ilk olarak. Neyse en sonunda tanışmıştım da rahatlamıştım. 
O günlerin unutulmaz insanı Dadal'ı Dr. Skull müzik hayatını noktaladıktan sonra neredeyse 20 yıldır görmeyecektim. Neyse ki hayatımıza facebook falan girdi de bir bağlantı kurduk. 2017 yılının sonunda Ankara'da bir sergi açtığımda 25 yıl sonra ilk defa yüz yüze gelecektik. Ondan sonra da kopmadık hani.
24 Ocak'ta yapılan "Dr Skull Plakları Lansman Gecesi"nde ise Dadal  İstanbul'a geldi. Konser öncesi laflarken bir ara Blues Perişan'a yazmasını önerecektim.  
Dr Skull bunca yıl aradan sonra bizi öyle şarj etti ki, ertesi gün Dadal'dan 3 bölümlük bir Dr Skull yazısının ilki gelmişti bile. O kadar güzel bir yazı ki yayınlanmak için can atıyorum ama bunlara o dönemden görseller de olsaydı diyorum ve o yüzden biraz bekletebilirim. Ama bundan böyle Blues Perişan'da Dadal Günçe de yazılarıyla bizlerle birlikte olacak.

Aptulika 
29 Ocak 2019

Dr Skull 25 yıl aradan sonra plaklarıyla sahnede.

2018 yılının son günlerinde harika bir haber yıla damgasını vurdu. Bu haber Türk Rock tarihine damgasını vurmuş grubu Dr Skull'ın bütün albümlerinin plak ve CD formatında yayınlanacağıydı. 

 ‘80’li yılların başında Ankara’da kurulan ve ‘90’lı yılların başında peş peşe 3 albüm yayınlayıp, dağılan Dr. Skull, 25 yıl aradan sonra sahnede! Grubun çıktıklarında sadece kaset formatında yayınlanan 3 albümü; “Wory Zover” (1990), “Rools 4 Fools” (1992) ve “Hershey Yolunda” (1994) albümleri Hammer Müzik tarafından ilk kez CD ve LP formatlarında piyasaya sürüldü.
24 Ocak tarihinde bu üç albümün tanıtım gecesi İstanbul'da IF Beşiktaş'ta gerçekleşecek ve bu gecede CD ve plak formatları ilk defa satışa sunulacak. 


24 Ocak Perşembe akşamı Dr.Skull albümleri lansman gecesinde etkinlik boyu bu konsere özel adının başına “Dr.” ünvanı ekleyen Razor sahnede olacak. Razor, yıllardır Taksim Dorock’ta çalan ve daha önce iki kez Laneth Bir Gece etkinliklerinde sahne alan bir grup. Aynı zamanda Dr.Skull’dan onaylı tek Dr.Skull cover grubu. 

O özel gecede Razor sahnede sadece Dr.Skull şarkıları çalacak. Sadece bu kadar mı? Şimdi sıkı durun... Dr Skull grubu tam kadro 25 yıl sonra lansman gecesinde konuk olarak yer alacaklar. Dr. Skull elemanları Baştepe, Ersöz, Alper, Mustafa ve Serdar bazen solo, bazen beraber şekilde Dr.Razor’a eşlik edecekler. Konser sonrası Dr.Skull üyeleri, CD ve plaklarını imzalayacaklar.

24 OCAK 2019 PERŞEMBE

IF PERFORMANCE HALL BEŞİKTAŞ

KAPI AÇILIŞ: 20.00

KONSER: 22.00

Dr Skull 3 plakla geliyor.

Türk Rock tarihinin en önemli gruplarında Dr. Skull’ın daha önce sadece kaset formatında yayınlanmış ve klasik statüsüne erişmiş 3 albümü Wory Zover, Rools 4 Fools ve Hershey Yolunda!?’yı uzun yıllar sonra ilk kez CD ve Plak olarak Hammer Müzik etiketi ile piyasaya çıkıyor. İsterseniz sözü fazla uzatmadan plak şirketi Hammer Müzik'in basın bültenine bırakalım.  

Türk Heavy Metal tarihinin en önemli gruplarından olan Dr. Skull’ın daha önce sadece kaset formatında yayınlanmış ve klasik statüsüne erişmiş üç albümü Wory Zover, Rools 4 Fools ve Hershey Yolunda!?’yı uzun yıllar sonra ilk kez CD ve Plak olarak Hammer Müzik etiketi ile metal severlere sunuyor olmaktan çok ama çok gurur duyuyoruz!

Yeniden basım için albümlerin gruptan alınan DAT Kasetlerinden Çekya’da Studio Hostivar’da Zdenek Sikyr tarafından özel plak ve CD masteringleri yapıldı, kapaklar Kırmızı Tasarım tarafından ilk versiyonlarına sadık kalınarak hazırlandı ve içine daha önce kasetlerde olmayan şarkı sözleri, grup fotoğrafları ve Aptülika imzalı özel çizimler eklendi. Plaklar Çekya’da dünyanın en eski ve en büyük plak fabrikası GZ’de üretildi !

Albümleri bugün itibari ile ön siparişe açıyoruz. Her albüm için ayrı ayrı Plak ve CD’leri alabileceğiniz gibi her 3 albümü birden almak isteyenler için Özel Kutusu içinde 3 CD’yi bir arada; 3 LP’yi bir arada ve 3 LP+ 3 CD’yi bir arada içeren ve bunların yanında bu kutulara özel Metal Faust tarafından dizaynı yapılan t-shirt, dokuma yama, kartpostallar, özel basım büyük boy kapak resimleri ve bazı özel ilaveler bulunduran kutu set seçeneklerini de sunuyoruz.

Özellikle kutu setlerden ön-sipariş verecek dostlardan ricamız T-shirt bedenini dikkatli seçmeleri zira ön-sipariş adeti kadar üretim yapıldıktan sonra değişim yapma şansımız olmayacak. Tişörtler Om etiketli tişörtlerimize basılacak. Kalıplar en son ürettiğimiz Metalium 30. Yıl, Speed Metal Attack tişörtleri ile aynı olacak. Beden konusunda bize mesaj atarak yardım isteyebilirsiniz.
Hammer Müzik

https://www.hammeronlineshop.com

(Tanıtım bülteninden)