Cinderella grubunu 1980'leri nihayete erdirirken tanımıştım ve "Bunlar Janis Joplin'in heavy metal hali!" diye haykırmıştım. Grubun vokalisti Tom Keifer'ın harika vokalinin bu yargımda etkisi de büyüktü hani. O dönemin içinde glam ve hard'n heavy gruplarının çığlıksı tiz vokal bolluğuna karşın Keifer blues kokulu ses yetisiyle hemen ayrılıyor ve beni bir anda sarıyordu. O gün bugündür Keifer ve grubu benim için vazgeçilmez olmuştur. Takip edebildiğim kadar takip ettim ama sonrasında ip koptu zaten gruptan da ortada bir haber yoktu. Bu yılın ilk haberlerine bir göz atarken Tom Keifer'in 2026'da yeni bir turneye hazırlanacağı haberi beni bir anda heyecanlandırıverdi.
Cinderella'nın ilk albümü "Night Songs" çıktığında yabancı müzik dergilerinde "Bon Jovi'nin tahtına oturacağı" biçiminde yazılar çıkmıştı. Daha sonra onları TRT'de "Nobody's Fool" şarkısının klibiye görüp, dinlediğimde hemen etkisi altına girecektim. Ardından "Night Songs" , "Shake Me", "Somebody Save Me" derken albümün ve grubun tutkunu olacaktım. Bu adeta çölde bir vaha bulmak gibiydi. Grubun Bon Jovi ve tahtıyla ilgili bi durumu yoktu, sanırım Jon Bon Jovi grubu ilk çıkışında desteklemişti ve işin aslı da biraz buydu.
O dönemin hard'n heavy ortamında Cinderella gerçek anlamda farklı bakıştı. Evet onların poster görüntüleri alışıldık glamm grupları gibiydi ama müzikal tavırları kökten gelen blues tatlarını da içeriyordu. "Night Songs" u iki yıl sonra çıkan "Long Cold Winter" albümü takip edecekti. On parçalık albümden "Don't Know What You Got (Till It's Gone) ", " The Last Mile ", " Coming Home "ve " Gypsy Road " gibi "hit" parçalar çıkacaktı ama albüme adını veren parça daha da ayrıcalıklı hale gelip, yıllara meydan okuyan bir yapıt olacaktı.
Bu iki albümün çıktığı süreçte müzik yazarları tarafından Cinderella'nın diğer glamm ya da hair metal grupları ile anılmak yerine Rolling Stones ve Aerosmith olmaya çalıştığı kaleme alınıyordu.Oysa grup kendi gibiydi ama rock'ın ve blues'un köklerine sıkı sıkıya bağlıydı.
Grup ara vermeden üçüncü albümü "Heartbreak Station"u çıkartacaktı ve çıta iyiden iyiye blues rock'a evrilecekti. 1990'lı yıllara adım atmıştık ve etrafı yeni heavy içi türler sarmıştı. Bu tür bolluğu içine bir de indie, alternative ve en nihayetinde Grunge depremi yaşanacaktı ki, Cinderella'nın blues dokulu Hard rock'ı biraz gözardı edilmeye başlanacaktı. Ama gene de albümden " Shelter Me " listelere girip, sevilecekti.
Cinderella dört yıl sonra "Still Climbing"i çıkardığında artık dönem değişmişti ve ortalığı grunge grupları sarmıştı. Cinderella albüme verdiği isim gibi "hala tırmanıyor"du ama bunu kimse fark etmiyordu.
Muhteşem bir grup dört albümle rock tarihinde unutulmaz yerine oturmuştu. Cinderella ve dört albümü her dönem vazgeçilmezim olacaktı. Kendimce bunun kahredici bir haksızlık olduğunu düşünürüm. İşte 2026'da Tom Keifer'in bir turne hazırlığı içinde olduğu haberi çıkınca ister istemez bunu "Cinderella konseri" olarak heyecanlanıyoruz. Tabi bu haberi değerlendiren ABD'li muhabirler de, "Cinderella'nın tekrar kurulup, bir araya gelme" ihtimalini soruyorlar. Tom Keifer ise bu ihtimalin olmadığını çünkü Cinderella'nın gitaristi Jeff LaBar'ın 2021'de ölümünden sonra grubun devam etmesinin mümkün olmadığını belirtiyor. Ancak tabi ki Tom Keifer'in bu solo turnesinde yapılacak konserlerin büyük bir bölümü Cinderella klasiklerinden oluşacak.
Evet 2026'da yapılacak Tom Keifer turnesinin konserlerinde Cinderella günlerine dönme duygusu insanlar heyecanlandırıyor. Ancak bu turne ABD ile sınırlı olacakmış. Tom Keifer'ın turnesi 2 Mayıs'ta Baltimore bölgesindeki yıllık M3 Rock Fest'te ana sahne performansı ile başlayacak ve 3 Ağustos'ta Kentucky, Beaver Dam'da sona erecekmiş. Gönül ister ki, bu turne çok tutsun ve dünya turnesi haline gelsin. Bir ihtimal de olsa Tom Keifer'ı ve o güzelim Cinderella günlerini bir İstanbul konseriyle anabilsek. Benimki boş bir hayal galiba.
Aptulika
.jpeg)
.jpeg)
